‘நீர் தொடர்பான தரவுகளுக்கான அணுகலைக் குறைப்பது ஒரு பின்னடைவு நடவடிக்கை’

பெங்களூரு: பாரதிய ஜனதா தலைமையிலான அரசு, அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில், ஜல் ஜீவன் மிஷன்  ('வாட்டர் ஃபார் லைஃப்' மிஷன் - ஜே.ஜே.எம்) ரூ. 3.6 லட்சம் கோடி (49 பில்லியன் டாலர்) முதலீடு செய்யும் என்று மத்திய  நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் பிப்ரவரி 1, 2020 பட்ஜெட்டில் அறிவித்தார். ஜல் ஜீவன் மிஷன் திட்டத்துக்கு 2020-21ஆம் ஆண்டில் ரூ .11,500 கோடி (1.6 பில்லியன் டாலர்) ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகஸ்ட் 2019 இல் தொடங்கப்பட்ட இந்த பணி, 2024 க்குள் ஒவ்வொரு கிராமப்புற குடும்பங்களுக்கும் குழாய் இணைப்பை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்தியாவில், சமீபத்திய தேசிய மாதிரி கணக்கெடுப்பு (76 வது சுற்று) அறிக்கையின்படி, 21.4% குடும்பங்களுக்கு மட்டுமே வீட்டில் குழாய் நீர் கிடைக்கிறது.

தண்ணீரை அணுகுவதற்கான அடிப்படை உரிமையை மக்களுக்கு வழங்குவதற்கான ஒரு படியாக ஜல் ஜீவன் மிஷன் இருக்கும்போது, நிதி, நீரின் தரம் மற்றும் அளவு போன்ற பல சவால்கள் உள்ளன என, ஆராய்ச்சி நிறுவனமான இந்திய இயற்கை வள பொருளாதாரம் மற்றும் மேலாண்மை (INREM) அறக்கட்டளையின் நிர்வாக இயக்குநர் சுந்தர்ராஜன் கிருஷ்ணன், இந்தியா ஸ்பெண்டிற்கு அளித்த பேட்டியில் கூறினார்.

em>"கடந்த ஆண்டு நீர் தரவுகளுக்கான அணுகல் குறைந்துவிட்டது," என்று அவர் கூறினார், மேலும் சிவில் சமூக அமைப்புகளையும் ஆராய்ச்சியாளர்களையும் பாதித்துள்ள இது "பிற்போக்கு நடவடிக்கை" என்ற அவர், தரவுகளை அரசு அணுகாவிட்டால், அவற்றின் தரம் மேம்படாது என்றார்.

மத்திய பிரதேசத்தில் உள்ள ஜாபுவாவில் புளோரோசிஸ் (பல் எனாமல் சேதம் மற்றும் அதிகளவு ஃபுளோரைடு உட்கொள்வதால் ஏற்படும் எலும்பு குறைபாடு) குறைக்கும் பணியில் ஈடுபடும் ஆய்வாளர்கள் குழுவை கிருஷ்ணன் வழிநடத்தியுள்ளார், இந்த நோய் மீளக்கூடியது என்பதை காட்டினார். நீர் தர நெட்வொர்க்கில் முன்னணி ஒருங்கிணைப்பாளராக உள்ள இவர், ஆராய்ச்சியாளர்கள், நிறுவனங்கள் மற்றும் சமூகங்களுக்கான நீரின் தரத்தை மையமாகக் கொண்ட ஒரு தளமாகும்; மேலும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தால் ஆதரிக்கப்படும் மாவட்ட அளவிலான நடவடிக்கைகளுக்காக நாடு தழுவிய முயற்சியை ஒருங்கிணைக்கிறார்.

கிருஷ்ணன் இந்தியாவின் முந்தைய திட்டக்குழு ஆணைய குழு உறுப்பினராக இருந்தார்; கர்நாடக ஞான ஆயோக்யா குழு, இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சி கவுன்சிலின் ஃப்ளோரோசிஸ் பணிக்குழு ஆகியவற்றில் உறுப்பினராக இருந்தவர். இந்தியா ஸ்பெண்டிற்கு அளித்த பேட்டியில், தண்ணீரை சுற்றியுள்ள தரவுகளின் வெளிப்படைத்தன்மை குறைதல், நீரின் தரம் குறித்த தகவல்களை மேம்படுத்த வேண்டிய அவசியம் மற்றும் அரசொம் நீர் திட்டங்கள் குறித்த தனது கருத்துக்கள் குறித்து அவர் பேசுகிறார்.

திருத்தப்பட்ட பகுதிகள்:

குடிநீர் மற்றும் சுகாதார அமைச்சகத்துடன் நீர்வளம், ஆறுகள் மேம்பாடு மற்றும் கங்கை புத்துயிர் திட்ட அமைச்சகங்களை ஒருங்கிணைப்பதன் மூலம், ஜல் சக்தி அமைச்சகத்தை அரசு அமைத்தது. ஆனால் இது நீர் நிர்வாகத்தின் கட்டமைப்பை மாற்ற முடியுமா?

ஜல் சக்தி அமைச்சகம் மற்றும் அதன் பல்வேறு கூறுகளின் செயல்பாட்டிலிருந்து, தற்போதைய வேலை முறை முன்பு இருந்ததைப் போலவே தெரிகிறது. மத்திய நிலத்தடி நீர் வாரியம் (சி.ஜி.டபிள்யூ.பி) மற்றும் மத்திய நீர் ஆணையம் போன்ற முன்னர் தனித்தனி பிரிவுகளுக்கு இடையேயான பிரிப்பு என்பது தொடர்கிறது. நிறுவன மாற்ற மேலாண்மை இருக்கும் வரை இயக்கவியல் இருக்கும். புதிதாக அமைக்கப்பட்ட அமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ள முந்தைய பிரிவுகள் இல்லையெனில் இன்னும் பள்ளத்திலேயே ஓடிக் கொண்டிருக்கும்.

இருப்பினும், தண்ணீர் பற்றிய ஒருங்கிணைந்த பார்வையை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம், முன்னாள் அமைச்சகங்கள் மற்றும் துறைகள் மிகவும் பயனுள்ள வழியில் செயல்படக்கூடும். முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டால், ஜல் சக்தி அமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ள திட்டங்களை ஒன்றிணைப்பதைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு மாவட்டத்தை ஒரு அலகு என்று கருதுவோம், இது அமைப்பை மிகவும் பயனுள்ளதாக மாற்ற உதவும். மாற்றம் மேலாண்மை என்பது நீர்வளத் துறையின் விஷயத்தில் மனித வள மேலாண்மை மற்றும் பல்வேறு மட்டங்களில் ஒருங்கிணைப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு நீண்டகால செயல்முறையாகும். அனைத்து நிறுவனங்களுக்கும், மாற்ற நேரத் தேவைக்கான பணிக்கலாச்சாரம் என்று  உள்ளது.

பங்கேற்பு நிலத்தடி நீர் மேலாண்மைக்கான நிறுவன கட்டமைப்பை வலுப்படுத்தவும், சமூக மட்டத்தில் செயல்பாட்டு மாற்றங்களை கொண்டு வரவும் அரசு அடல் பூஜல் யோஜனாவை அறிமுகப்படுத்தியது. ஏழு மாநிலங்களில் 8,350 கிராம ஊராட்சிகளுக்கு இது பயனளிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இத்திட்டட்த்தை நீங்கள் எவ்வாறு மதிப்பிடுகிறீர்கள்?

இது ஒரு தொலைநோக்குத் திட்டமாகும்; இது சிலகாலமாக உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது. முதலாவதாக, இது இந்தியாவின் முக்கியமான நீர் ஆதாரமான நிலத்தடி நீருக்கு முதன்மையை அளிக்கிறது. இரண்டாவதாக, நிலத்தடி நீரை நிர்வகிக்க, அனைத்து பங்குதாரர்களின், குறிப்பாக உள்ளூர் சமூகத்தினரின் வலுவான பங்கேற்பு தேவை என்பதை அது ஏற்றுக்கொள்கிறது.

இதை ஒரு தனி வேலைத்திட்டமாக நாம் கருத முடியாது. நீங்கள் ஜே.ஜே.எம் ஐப் பார்த்தால், அது குடிநீர் நிலைத்தன்மையைப் பார்க்க வேண்டும். குழாய் பதித்தல் மற்றும் மேற்பரப்பு நீரைப் பயன்படுத்துவது பற்றி சிந்திப்பது போன்ற [அம்சங்களை] தவிர நிலத்தடி நீர் ஒரு முக்கிய அம்சமாகிறது. எனவே அடல் பூஜால் யோஜனா ஜே.ஜே.எம் உடன் ஒருங்கிணைந்ததாகிறது. ஒரு கிராமத்திற்கு குழாய் நீர் தேவைப்பட்டால், அதற்கு உள்கட்டமைப்பு தொடர்பான பணிகளுக்கு எம்.ஜி.என்.ஆர்.இ.ஜி.எஸ் [மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உத்தரவாதத் திட்டம்] அல்லது நீர்வள நிலைத்தன்மைக்கான உழைப்பு தேவைப்படலாம். இந்த வழக்கில் மூன்று திட்டங்களின் ஒருங்கிணைப்பு தேவைப்படும். ஆனால் அதிகரித்த நீர் பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கும் ஆற்றல் கொள்கையின் பெரிய சிக்கல்களை புறக்கணிக்க முடியும் என்று இது அர்த்தப்படுத்துவதில்லை. இந்த திட்டத்தை ஒரு படி மேலே மட்டுமே பார்க்க முடியும்.

கிராம ஊராசிகள் (கிராம சபை) பயன்பாட்டிற்காக தற்போதுள்ள முகமைகள்  உருவாக்கிய நிலத்தடி நீர் வரைபடங்களின் அடிப்படையில் அடல் பூஜல் யோஜனா செயல்படுத்தப்பட உள்ளது. ஆனால் ஊராட்சிகளால் அவற்றை புரிந்து கொள்ள முடியுமா?  இந்த வரைபடங்கள், இந்த திட்டம் அடிப்படையில் தேவையானது. மேலும், கிராம ஊராட்சிகள் அளவில் நிலத்தடி நீரை மேப்பிங் செய்வதில் தேசிய அக்விஃபர் மேப்பிங் மற்றும் மேனேஜ்மென்ட் திட்டத்தால்,  (NAQUIM), இதற்கு பயனுள்ள எதையும் வழங்க முடியவில்லை.

சட்ட அமலாக்கத்துறையின் [நீரில்] தற்போதைய நிலை, நிலத்தடி நீர் பிரித்தெடுத்தல், அரிசி மற்றும் கோதுமைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் உணவு கொள்முதல் கொள்கை மற்றும் நிலத்தடி நீரில் பல லட்சம் அடிப்படை வாழ்வாதாரங்களை சார்ந்திருத்தல், பிரித்தெடுக்கும் செயல்பாட்டில் இருந்து  [நிலத்தடி நீரில் ] மேலாண்மை ஆதிக்கம் செலுத்தும் நடத்தை நோக்கி மிகவும் மோசமாக உள்ளது.

நிலத்தடி நீர் என்பது ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத பொதுவான- நீர் வளமாகும். தற்போதைய அமைப்பானது, நிலத்தடி நீர் பயனர்களை ஆதரிக்கிறது, அவர்கள் முதலில் (முதல்- இயக்கப்பலன்) வளத்தை குறைக்கிறார்கள். அத்துடன் மழைநீரை செரிவூட்டுதலில் பங்களிப்பவர் மற்ற பயனர்களின் இலவச சவாரிக்கு ஆளாக நேரிடுகிறது. இதன் பொருள், பயன்பாட்டில் உள்ள கட்டுப்பாடு மற்றும் செரிவூட்டுதல் செய்வதற்கான பங்களிப்பு ஆகியவற்றின் குறிப்பிடத்தக்க நன்மை குறிப்பிடத்தக்க சவால்களைக் கொண்டுள்ளது.

இந்தியாவில், 21.4% குடும்பங்கள் மட்டுமே தங்கள் வீடுகளில் தண்ணீர் குழாய் பதித்துள்ளனர்; கிட்டத்தட்ட 31% பேர் கைப்பம்ப்  குழாய்களைப் பயன்படுத்தி உபயோகிக்கின்றனர். உங்கள் ஆராய்ச்சி மற்றும் கலந்துரையாடல்களில், வீடுகளுக்கு சுத்தமான தண்ணீரை வழங்குவதில் உள்ள சவால்களாக எதை கருதுகிறீர்கள்? ஜே.ஜே.எம் திட்டத்தின் கீழ் 2024ஆம் ஆண்டுக்குள் அனைத்து கிராமப்புற வீடுகளுக்கும் ஹர்கர்ஜல் (குழாய் குடிநீர் வழங்கல்) என்று மத்திய அரசு உறுதியளித்துள்ளது.

ஜே.ஜே.எம் ஒரு விருப்பத்திற்குரிய திட்டமாகும். கடந்த பத்தாண்டுகளில் ஒரு மாநிலம் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வீட்டிலேயே குழாய் அமைக்கப்படுகிறது. இது தண்ணீரை  பெறுவதற்கான கடமை வீழ்ச்சியடையும் பெண்கள் மீதான சுமையை குறைக்கும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஒரு கட்டத்தில், நாடு தனது குடிமக்கள் அனைவருக்கும் வீட்டிலேயே தண்ணீரின் அடிப்படை உரிமையை வழங்க வேண்டும்.

ஆனால் திட்டத்தில் நிதியுதவி உள்பட பல சவால்கள் உள்ளன; மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு உண்மையில் பணம் இருக்கிறதா? மிஷன் பாகீரதாவுக்கு (மேற்பரப்பு நீர் ஆதாரங்களில் இருந்து குழாய் குடிநீர் விநியோகத்திற்கான பணி) இந்திய வங்கிகளிடம் இருந்து ரூ. 36,000 கோடி (5 பில்லியன் டாலர்) தெலுங்கானா அரசு எடுக்க வேண்டியிருந்தது. மத்திய பிரதேசத்திற்கு ரூ. 69,000 கோடி (9.6 பில்லியன் டாலர்) மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தற்போதைய நீர்வழங்கல் துறைகளுக்கு திட்டங்களை காலவரையறையில் செயல்படுத்தும் திறன் உள்ளதா?

மேலும், ஒரு மனித நுகர்வு ஒருநாளைக்கு தலா 55 லிட்டர் என்றாலும், நீர்ப்பாசனம் மற்றும் தொழில்துறையில் இருந்து போட்டியிட [அரசு திட்டமிட வேண்டும்], கோடைகாலத்திலும் வறட்சியின் போதும் தண்ணீரை வழங்க திட்டமிட வேண்டும். மூன்றாவதாக, தொலைதூரத்தில் அமைந்துள்ள நீர்வளங்களின் அடிப்படையில் நீண்ட தூரக் குழாய்கள் கட்டப்படும்போது, அவற்றின் பராமரிப்புக்கு நிதி வழங்கப்பட்டால், உள்ளூர் நீர்வளங்களை அது புறக்கணிக்கிறது. சகதி மற்றும் அசுத்தமான நீர் காரணமாக, ஆயிரக்கணக்கான கிராமங்கள் மேற்பரப்பில் உள்ள தண்ணீர் குழாய்களை ஏற்காமல், உள்ளூர் நிலத்தடி நீர் ஆதாரங்களுக்கு செல்கின்றன என்பதையும் குஜராத்தின் அனுபவம் காட்டுகிறது.

கடைசியாக, மாசுபடுவதற்கான மூல காரணத்தை நிவர்த்தி செய்யாவிட்டால், தரமான தண்ணீர் வழங்குவது என்பது சவாலாகவே இருக்கும். ஒரே வாய்ப்பு, உள்பயன்பாட்டிற்காக நீரைக் குறைப்பதாகும்; குறைந்தளவு தரமான குடிநீரை மட்டுமே வழங்க வேண்டும். ஒட்டுமொத்த ஜே.ஜே.எம் மேலே உள்ள சில அடிப்படைகளை தீவிரமாக பார்க்க வேண்டும்.

தேசிய அக்விஃபர் மேப்பிங் மற்றும் மேனேஜ்மென்ட் திட்டத்தால்,  (NAQUIM), நீர்நிலைகளின் சிறப்பியல்பு மற்றும் நிலத்தடி நீர் மேலாண்மைக்கு உதவும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. இந்த திட்டம் நன்கு முன்னேறியுள்ளதா?

இது (NAQUIM), ஒரு உன்னதமான நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது; , இது நீர்நிலைகளை வரைபடமாக்குவதாக இருந்தது; ஆனால் வான்வழி ரேடார் போன்ற முறைகள் மிகவும் விலை உயர்ந்தவை மற்றும் நாட்டின் பல நீர்நிலைகளுக்கு பொருந்தாதவை. புவியியலாளர்களுடன் பங்கேற்கும் முயற்சியாக NAQUIM சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இத்திட்டத்தின் முன்னேற்றம் தகவல்களின் மிகக் குறைந்த வெளிப்படைத்தன்மையுடன் மெதுவாக உள்ளது.

மாற்று வழிகள் புவியியலாளர்கள், புவி இயற்பியலாளர்கள் மற்றும் சமூக அடிப்படையிலான தொழிலாளர்கள் ஆகியோரின் வலையமைப்பை நீர்வாழ்வுகளை வரைபடமாக்குவதற்கு பயன்படுத்தியிருக்கலாம். தொடர்புடைய [அரசு] நிறுவனங்கள் மற்றும் கல்லூரிகளை நாம் ஈடுபடுத்த முடியுமானால், இரண்டு அல்லது மூன்று ஆண்டுகளில் ஒரு முறை முன்முயற்சியாக அதை முன்னோக்கி எடுத்துச் செல்ல முடியும். ஆனால் இது கடினம், குறிப்பாக ஒரு அமைப்பு [சி.ஜி.டபிள்யூ.பி போன்றது] ஒரு திட்டத்தை பெரிய அளவில் கையாளாதபோது, பலரின் ஈடுபாடு தேவைப்படுகிறது. NAQUIM உருவாக்கும் தரவை அணுக முடியாது, மேலும் எதுவும் செயல்படவில்லை.

அமைச்சகத்தின் ஒருங்கிணைந்த மேலாண்மை தகவல் அமைப்பில் (ஐ.எம்.ஐ.எஸ்) உள்ள நீரின் தரம் குறித்த தரவை அணுக லாகின்  என்ற உள் நுழைவு ஆதாரங்கள் தேவை; முன்பு இது இல்லை. மேலும் சிறு அளவிலான தரவையே இது வழங்கியது. உங்களை போன்ற ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கான தரவு அணுகலை, இது பாதித்ததா?

நீர் தரவுகளுக்கான அணுகல் கடந்த ஆண்டு குறைந்துள்ளது. உண்மையில் இது ஒரு பிற்போக்குத்தனமான நடவடிக்கை மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். களத்தில் சில [அரசு] தரவு நன்றாக இருந்தது, ஆனால் முரண்பாடுகளும் இருந்தன. அநேகமாக இது இருக்கலாம்; ஏனெனில் இது [முரண்பாடுகள்] கொடியிடப்பட்டது; பகுதி தரவு தெரியாத நிலையின் தற்போதைய சூழ்நிலையில் நாம் இருக்கிறோம்.

இப்போது எந்தவொரு தரவும் சிறுமணி மற்றும் IMIS இல் கிடைக்கவில்லை. மேலும், முந்தைய தரவு மாற்றப்பட்டதாக தெரிகிறது. இப்போது எந்தவொரு தரவும் ஐ.எ.ஐ.எஸ். இல் கிடைக்கிறது. மேலும், முந்தைய தரவு மாற்றப்பட்டதாக தெரிகிறது. நாம் முன்னர் அணுகிய தரவை ஒப்பிட்டு, இப்போது அதே காலகட்டத்தில் கிடைக்கும் தரவுகளுடன் ஒப்பிடுகையில், அவை வேறுபட்டவை என்பதை நாங்கள் கவனித்திருக்கிறோம். ஒரு தசாப்தத்திற்கு முன்னர் இருந்த நிலைமைக்கு நாம் திரும்பி வந்துள்ளோம், தரவு வெளிப்படைத்தன்மையை மீண்டும் கொண்டு வருவதற்கான அவசர தேவை உள்ளது.

நீர் பற்றிய தரவு, குறிப்பாக தரம் குறித்த தகவல்கள் அடக்கி வைக்கப்படுவதாக நீங்கள் நம்புகிறீர்களா?

நீர் தர தரவுகளின் வெளிப்படைத்தன்மை, பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் அணுகல் ஆகியவற்றில் இந்தியா 2015-16 ஆம் ஆண்டில் சிறந்த இடத்தைப் பிடித்தது. தரவின் தரத்தை நாங்கள் கேள்விக்குட்படுத்தலாம், ஆனால் அணுகல் குறித்த கருத்தை பெற்றால் அது இன்னமும் மேம்படும். முன்னதாக, குடிநீர் மீதான கவனம் ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருந்தது;  ஏனெனில் ஸ்வச் பாரத் போன்ற திட்டங்கள் மீது கவனம் செலுத்தப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் இப்போது குடிநீர் மற்றும் நீரின் தரம் [ஊடகங்களிலும் கொள்கையிலும்] கவனத்தை ஈர்த்து வருகிறது. தரவை பொது நலனுக்காக பயன்படுத்த உதவுவது பொது அதிகாரிகளின் பொறுப்பாகும்.

உள்கட்டமைப்பு என்பது பிரச்சினையின் ஒரு பகுதியாக இருந்தாலும், நீரின் தரம் ஒரு சவாலாக உள்ளது. "நீர்-தரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட வாழ்விடங்கள்" 69,258  உள்ளன; அங்கு, கிட்டத்தட்ட 46 மில்லியன் மக்கள் வசிக்கின்றனர் என்று, எங்களது நவம்பர் 2018 கட்டுரை தெரிவித்தது. ஆர்சனிக் மற்றும் ஃபுளோரைடு பாதிப்புக்குள்ளான வாழ்விடங்களுக்கு பாதுகாப்பான குடிநீரை வழங்குவதில் கவனம் செலுத்திய தேசிய நீர் தர துணை மிஷன் (NWQSM) இன் கீழ் அரசு  போதுமான நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளதா?

ஜே.ஜே.எம் - ஐ பாதிக்கும் அடிப்படை சிக்கல்கள், தேசிய நீர் தர துணை மிஷனையும் (NWQSM) பாதிக்கின்றன. இதில், கூடுதல் சிக்கல் உள்ளது. மக்கள் உண்மையிலேயே பாதுகாப்பான தண்ணீரைக் கேட்கவில்லை; ஏனெனில் போதுமான அளவு ஆபத்துக்கள் இருப்பதை அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை.

கிராமப்புறங்களில், மொத்தமான அளவில்  நீருக்கான தேவை உள்ளது. அதன் பிறகே, அது சேறும் சகதியுமாக இருக்கிறதா அல்லது மணம் வீசுகிறதா என்று மக்கள் சோதிக்கிறார்கள். விழிப்புணர்வு இல்லாததால் பெரும்பான்மையான மக்கள், குறிப்பாக ஏழைகள் தரத்திற்கு அதிக முன்னுரிமை தருவதில்லை.  ஆனால் தரம் குறித்த பிரச்சினை எழுப்பப்படும்போது, மக்கள் பொது அமைப்பின் மீதான நம்பிக்கையை இழக்கிறார்கள். வீட்டில் வடிகட்டி வைத்திருப்பது போன்ற தனியார் தீர்வுகளுக்கு முன்னுரிமை தந்து மக்கள் நகருகின்றனர். நம்பிக்கையை இழக்கும்போது, தனியார் தீர்வுகளை வாங்கக்கூடியவர்கள் அதைத் தேர்வு செய்கிறார்கள்.இது ‘உயர் தரம் ’ வாய்ந்த  தண்ணீருக்கான சந்தையை உருவாக்குகிறது.

சில கிராமப்புறங்களில், ஒரு மாதத்தில் குழாய் தண்ணீருக்கு மிகக் குறைவாக கட்டணம் செலுத்துவதை விட, குடும்பங்கள்  ஆர்ஓ [சுத்திகரிக்கப்பட்ட பாதுகாப்பான] தண்ணீருக்கு அதிக கட்டணம் செலுத்த விரும்புகின்றன; இது பொது சேவை துண்டிப்புக்கு வழிவகுக்கிறது.

நீரின் தரம் என்பது , இரு வழிகளில் பெரும் சவாலாக இருக்கும். மக்கள் என்ன குடிக்கிறார்கள் என்பதை புரிந்து கொள்வதற்கும் பாதுகாப்பான நீரின் அவசியத்தை உணருவதற்கும் தரவு ஒரு முக்கிய அம்சமாகும்.  மற்றொன்று பாதுகாப்பான நீர் ஆதாரங்கள், நீர் சுத்திகரிப்பு, மழைநீர் அல்லது பிற நீர் ஆதாரங்கள் போன்ற தீர்வுகளை வழங்குவதாகும். இரண்டுக்கும் உள்ளூர் நிதியுடன் பராமரிப்பிற்கும் மக்கள் பங்கேற்பு தேவைப்படுகிறது; இது ஒரு சவாலாகவே உள்ளது.

மேலும், 65% க்கும் அதிகமான குடும்பங்கள் தங்கள் குடிநீரை சுத்திகரிப்பதில்லை; ஆனால் அவ்வாறு செய்பவர்களில், கிட்டத்தட்ட 12% (மிக அதிக விகிதம்) ஒரு துணி மூலம் தண்ணீரை வடிகட்டுவதன் மூலமும், 8% கொதிக்கும் நீரினாலும் மட்டுமே சுத்திகரிப்பு செய்கிறார்கள் என்று 76வது சுற்று தேசிய மாதிரி ஆய்வு அறிக்கை குறிப்பிட்டது. இதன் தாக்கம் என்ன? அரசு எங்கே சறுக்குகிறது?

நீரின் தூய்மை நிறம், சுவை மற்றும் வாசனையின் மூலம் அளவிடப்படுகிறது. நல்ல தரவு மற்றும் தகவலுக்கான அதன் மொழிபெயர்ப்பு இல்லாதது, அதன்  தற்போதுள்ள நடைமுறைகளைப் பின்பற்றும் நபர்களுக்கு காரணமாகிறது. தரவு செயல்பாட்டு நடத்தை மாற்றம் முக்கியமானது, இதற்கு பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் பங்கேற்பு தேவைப்படுகிறது.

மக்கள் நிலத்தடி நீரை நம்புகிறார்கள். அரசு பிரச்சாரங்கள் கூட [கினியா புழு ஒழிப்பு திட்டம் அல்லது இந்தியா மார்க் II கைப்பம்புகளின் பயன்பாடு போன்றவை] நிலத்தடி நீரை ஊக்குவிக்கின்றன. நீர் தரத்தை நோக்கிய மக்களின் மனநிலையை மாற்ற ஒரு நிலையான பிரச்சாரம் தேவை. பொது நம்பிக்கையை வளர்ப்பதற்கு தகவல் தொடர்பு தேவை; மேலும் தண்ணீர் [தரம்] நன்றாக இருக்கிறது என்று மக்களுக்குச் சொல்ல தரமான தரவு தேவை.

நீர் தரத்திற்கு வரும்போது உள்கட்டமைப்பில் செய்ய வேண்டிய சீர்திருத்தங்கள் அல்லது மாற்றங்கள் என்ன? மற்றவற்றை விட சிறப்பாக செயல்பட்ட மாநிலங்கள் உள்ளனாவா? எப்படி உள்ளன?

களத்தை பொருத்தவரை, பணியாளர்கள் மிகவும் முக்கியம். நீர்ப்பணித் திறனைன் ஒருபகுதியாக பணியாளர்கள் உருவாக்கப்பட வேண்டும். கர்நாடகா, மகாராஷ்டிரா போன்ற சில மாநிலங்கள் இதைச் செய்யத் தொடங்கியுள்ளன. அவை இன்னும் நீண்ட தூரம் செல்ல வேண்டியிருந்தாலும், மற்றவர்கள் அவர்களை பார்த்து கற்றுக்கொள்ளலாம். நீர்-மாதிரி சேகரிப்பில் மேற்கு வங்க  அரசு-தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனத்தை ஏற்றுக்கொண்டது; இது ஆய்வகங்களின் வரம்பை விரிவாக்குவதற்கும், நீரின் தரம் குறித்த தரவுகளைச் சுற்றி அதிக தகவல்தொடர்புகளை உருவாக்குவதற்கும் உதவியது.

நீர்த்தர பணிக்குழுவுடன் மாநில ஒருங்கிணைப்பு அணுகுமுறையை ராஜஸ்தான் மேற்கொண்டுள்ளது. இத்தகைய முயற்சிகள் ஒரு பொதுவான கட்டமைப்பாக ஒன்றாக இணைக்க உதவும். அரசு இலக்குகளை அடைவதற்கு ஆய்வகங்கள் வேலை செய்வதை விட, மக்கள் எதிர்கொள்ளும் நபர்களாக மாற வேண்டும். அதனுடன், தரவு பங்களிப்பு செய்வதை நோக்கி ஆய்வகங்களின் நோக்கத்தை விரிவாக்க வேண்டும்.

நீர் பிரச்சினைகளுக்கு நிலையான வேலைகளை உருவாக்குவதற்கும் பொருளாதாரத்தை உயர்த்துவதற்கும் மகத்தான ஆற்றல் உள்ளது. நீர் தொடர்பான பிரச்சினைகள் உள்ள பகுதிகளுக்கு அருகில், தண்ணீர் தொடர்பாக பெண்களுக்கான அதிக வேலைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தால், அது பொருளாதாரத்திலும் சமூகத்திலும் வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும். எடுத்துக்காட்டாக, மதிய உணவு திட்டத்தை செயல்படுத்த மத்திய பிரதேசத்தில் தேசிய ஊரக வாழ்வாதாரத் திட்டத்தின் (என்.ஆர்.எல்.எம்) கீழ் மகளிர் சுய உதவிக்குழுக்கள் ஈடுபடுத்தப்பட்டுள்ளன. இதிலிருந்து குடிநீர் துறையும் கற்றுக்கொள்ள முடியும். இது என்.ஆர்.எல்.எம் உடன் வேலைவாய்ப்பு மற்றும் செல்வத்தை உருவாக்குவதற்கான நீர் திட்டங்களுடன் பெண்கள் அதிகாரம் பெறுவதையும் இணைக்கக்கூடும்.

ஃபுளோரைடைஸைச் சுற்றி தீர்வுகளை  கண்டறிந்து விழிப்புணர்வை அதிகரிப்பதற்கான ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் அமைப்புகளின் வலையமைப்பான ஃபுளோரைட் நாலேஜ் அண்ட் ஆக்சன் செண்டர்,  இந்திய இயற்கை வள பொருளாதாரம் மற்றும் மேலாண்மை  (INREM) மையத்தில் அமைந்துள்ளது. அதன் நோக்கம் என்ன, அது தண்ணீரின் தர பிரச்சினையை எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறது?

நீரின் தரத்திற்கான வலையமைப்பு, நீர் தர பிரச்சினைகளை சமாளிக்க அரசு நிறுவனங்கள் மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகளில் திறனை வளர்க்க உதவுகிறது. இது களத்தில் உள்ள அனுபவங்களில் இருந்து கற்றலுடன் தீர்வுகளை  பற்றி கற்பிப்பதற்கான பாடங்களை நடத்துகிறது.

மேலும், நீர் மற்றும் சுகாதாரம், வேளாண்மை மற்றும் பிற துறைகள் ஒன்றிணைந்து நீர் தர பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காணும் ஒருங்கிணைந்த தளங்களை உருவாக்க மாவட்ட மற்றும் மாநில நிர்வாகத்துடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. அளவிலான முயற்சிகளை ஆதரிக்க உதவும் புதிய தொழில்நுட்பங்களின் அதிகரிப்பு உள்ளது. சிறந்த நிரலாக்க மற்றும் நிலைத்தன்மைக்கு நீர் தரம் குறித்த மாநில மற்றும் தேசிய கொள்கைகளை வரைவதற்கு இது உதவுகிறது.

(பல்லியாத், இந்தியா ஸ்பெண்ட் பகுப்பாய்வாளர்).

உங்களின் கருத்துகளை வரவேற்கிறோம். கருத்துகளை respond@indiaspend.org. என்ற முகவரிக்கு அனுப்பலாம். மொழி, இலக்கணம் கருதி அவற்றை திருத்தும் உரிமை எங்களுக்கு உண்டு.

பெங்களூரு: பாரதிய ஜனதா தலைமையிலான அரசு, அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில், ஜல் ஜீவன் மிஷன்  ('வாட்டர் ஃபார் லைஃப்' மிஷன் - ஜே.ஜே.எம்) ரூ. 3.6 லட்சம் கோடி (49 பில்லியன் டாலர்) முதலீடு செய்யும் என்று மத்திய  நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் பிப்ரவரி 1, 2020 பட்ஜெட்டில் அறிவித்தார். ஜல் ஜீவன் மிஷன் திட்டத்துக்கு 2020-21ஆம் ஆண்டில் ரூ .11,500 கோடி (1.6 பில்லியன் டாலர்) ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகஸ்ட் 2019 இல் தொடங்கப்பட்ட இந்த பணி, 2024 க்குள் ஒவ்வொரு கிராமப்புற குடும்பங்களுக்கும் குழாய் இணைப்பை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்தியாவில், சமீபத்திய தேசிய மாதிரி கணக்கெடுப்பு (76 வது சுற்று) அறிக்கையின்படி, 21.4% குடும்பங்களுக்கு மட்டுமே வீட்டில் குழாய் நீர் கிடைக்கிறது.

தண்ணீரை அணுகுவதற்கான அடிப்படை உரிமையை மக்களுக்கு வழங்குவதற்கான ஒரு படியாக ஜல் ஜீவன் மிஷன் இருக்கும்போது, நிதி, நீரின் தரம் மற்றும் அளவு போன்ற பல சவால்கள் உள்ளன என, ஆராய்ச்சி நிறுவனமான இந்திய இயற்கை வள பொருளாதாரம் மற்றும் மேலாண்மை (INREM) அறக்கட்டளையின் நிர்வாக இயக்குநர் சுந்தர்ராஜன் கிருஷ்ணன், இந்தியா ஸ்பெண்டிற்கு அளித்த பேட்டியில் கூறினார்.

em>"கடந்த ஆண்டு நீர் தரவுகளுக்கான அணுகல் குறைந்துவிட்டது," என்று அவர் கூறினார், மேலும் சிவில் சமூக அமைப்புகளையும் ஆராய்ச்சியாளர்களையும் பாதித்துள்ள இது "பிற்போக்கு நடவடிக்கை" என்ற அவர், தரவுகளை அரசு அணுகாவிட்டால், அவற்றின் தரம் மேம்படாது என்றார்.

மத்திய பிரதேசத்தில் உள்ள ஜாபுவாவில் புளோரோசிஸ் (பல் எனாமல் சேதம் மற்றும் அதிகளவு ஃபுளோரைடு உட்கொள்வதால் ஏற்படும் எலும்பு குறைபாடு) குறைக்கும் பணியில் ஈடுபடும் ஆய்வாளர்கள் குழுவை கிருஷ்ணன் வழிநடத்தியுள்ளார், இந்த நோய் மீளக்கூடியது என்பதை காட்டினார். நீர் தர நெட்வொர்க்கில் முன்னணி ஒருங்கிணைப்பாளராக உள்ள இவர், ஆராய்ச்சியாளர்கள், நிறுவனங்கள் மற்றும் சமூகங்களுக்கான நீரின் தரத்தை மையமாகக் கொண்ட ஒரு தளமாகும்; மேலும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தால் ஆதரிக்கப்படும் மாவட்ட அளவிலான நடவடிக்கைகளுக்காக நாடு தழுவிய முயற்சியை ஒருங்கிணைக்கிறார்.

கிருஷ்ணன் இந்தியாவின் முந்தைய திட்டக்குழு ஆணைய குழு உறுப்பினராக இருந்தார்; கர்நாடக ஞான ஆயோக்யா குழு, இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சி கவுன்சிலின் ஃப்ளோரோசிஸ் பணிக்குழு ஆகியவற்றில் உறுப்பினராக இருந்தவர். இந்தியா ஸ்பெண்டிற்கு அளித்த பேட்டியில், தண்ணீரை சுற்றியுள்ள தரவுகளின் வெளிப்படைத்தன்மை குறைதல், நீரின் தரம் குறித்த தகவல்களை மேம்படுத்த வேண்டிய அவசியம் மற்றும் அரசொம் நீர் திட்டங்கள் குறித்த தனது கருத்துக்கள் குறித்து அவர் பேசுகிறார்.

திருத்தப்பட்ட பகுதிகள்:

குடிநீர் மற்றும் சுகாதார அமைச்சகத்துடன் நீர்வளம், ஆறுகள் மேம்பாடு மற்றும் கங்கை புத்துயிர் திட்ட அமைச்சகங்களை ஒருங்கிணைப்பதன் மூலம், ஜல் சக்தி அமைச்சகத்தை அரசு அமைத்தது. ஆனால் இது நீர் நிர்வாகத்தின் கட்டமைப்பை மாற்ற முடியுமா?

ஜல் சக்தி அமைச்சகம் மற்றும் அதன் பல்வேறு கூறுகளின் செயல்பாட்டிலிருந்து, தற்போதைய வேலை முறை முன்பு இருந்ததைப் போலவே தெரிகிறது. மத்திய நிலத்தடி நீர் வாரியம் (சி.ஜி.டபிள்யூ.பி) மற்றும் மத்திய நீர் ஆணையம் போன்ற முன்னர் தனித்தனி பிரிவுகளுக்கு இடையேயான பிரிப்பு என்பது தொடர்கிறது. நிறுவன மாற்ற மேலாண்மை இருக்கும் வரை இயக்கவியல் இருக்கும். புதிதாக அமைக்கப்பட்ட அமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ள முந்தைய பிரிவுகள் இல்லையெனில் இன்னும் பள்ளத்திலேயே ஓடிக் கொண்டிருக்கும்.

இருப்பினும், தண்ணீர் பற்றிய ஒருங்கிணைந்த பார்வையை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம், முன்னாள் அமைச்சகங்கள் மற்றும் துறைகள் மிகவும் பயனுள்ள வழியில் செயல்படக்கூடும். முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டால், ஜல் சக்தி அமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ள திட்டங்களை ஒன்றிணைப்பதைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு மாவட்டத்தை ஒரு அலகு என்று கருதுவோம், இது அமைப்பை மிகவும் பயனுள்ளதாக மாற்ற உதவும். மாற்றம் மேலாண்மை என்பது நீர்வளத் துறையின் விஷயத்தில் மனித வள மேலாண்மை மற்றும் பல்வேறு மட்டங்களில் ஒருங்கிணைப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு நீண்டகால செயல்முறையாகும். அனைத்து நிறுவனங்களுக்கும், மாற்ற நேரத் தேவைக்கான பணிக்கலாச்சாரம் என்று  உள்ளது.

பங்கேற்பு நிலத்தடி நீர் மேலாண்மைக்கான நிறுவன கட்டமைப்பை வலுப்படுத்தவும், சமூக மட்டத்தில் செயல்பாட்டு மாற்றங்களை கொண்டு வரவும் அரசு அடல் பூஜல் யோஜனாவை அறிமுகப்படுத்தியது. ஏழு மாநிலங்களில் 8,350 கிராம ஊராட்சிகளுக்கு இது பயனளிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இத்திட்டட்த்தை நீங்கள் எவ்வாறு மதிப்பிடுகிறீர்கள்?

இது ஒரு தொலைநோக்குத் திட்டமாகும்; இது சிலகாலமாக உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது. முதலாவதாக, இது இந்தியாவின் முக்கியமான நீர் ஆதாரமான நிலத்தடி நீருக்கு முதன்மையை அளிக்கிறது. இரண்டாவதாக, நிலத்தடி நீரை நிர்வகிக்க, அனைத்து பங்குதாரர்களின், குறிப்பாக உள்ளூர் சமூகத்தினரின் வலுவான பங்கேற்பு தேவை என்பதை அது ஏற்றுக்கொள்கிறது.

இதை ஒரு தனி வேலைத்திட்டமாக நாம் கருத முடியாது. நீங்கள் ஜே.ஜே.எம் ஐப் பார்த்தால், அது குடிநீர் நிலைத்தன்மையைப் பார்க்க வேண்டும். குழாய் பதித்தல் மற்றும் மேற்பரப்பு நீரைப் பயன்படுத்துவது பற்றி சிந்திப்பது போன்ற [அம்சங்களை] தவிர நிலத்தடி நீர் ஒரு முக்கிய அம்சமாகிறது. எனவே அடல் பூஜால் யோஜனா ஜே.ஜே.எம் உடன் ஒருங்கிணைந்ததாகிறது. ஒரு கிராமத்திற்கு குழாய் நீர் தேவைப்பட்டால், அதற்கு உள்கட்டமைப்பு தொடர்பான பணிகளுக்கு எம்.ஜி.என்.ஆர்.இ.ஜி.எஸ் [மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உத்தரவாதத் திட்டம்] அல்லது நீர்வள நிலைத்தன்மைக்கான உழைப்பு தேவைப்படலாம். இந்த வழக்கில் மூன்று திட்டங்களின் ஒருங்கிணைப்பு தேவைப்படும். ஆனால் அதிகரித்த நீர் பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கும் ஆற்றல் கொள்கையின் பெரிய சிக்கல்களை புறக்கணிக்க முடியும் என்று இது அர்த்தப்படுத்துவதில்லை. இந்த திட்டத்தை ஒரு படி மேலே மட்டுமே பார்க்க முடியும்.

கிராம ஊராசிகள் (கிராம சபை) பயன்பாட்டிற்காக தற்போதுள்ள முகமைகள்  உருவாக்கிய நிலத்தடி நீர் வரைபடங்களின் அடிப்படையில் அடல் பூஜல் யோஜனா செயல்படுத்தப்பட உள்ளது. ஆனால் ஊராட்சிகளால் அவற்றை புரிந்து கொள்ள முடியுமா?  இந்த வரைபடங்கள், இந்த திட்டம் அடிப்படையில் தேவையானது. மேலும், கிராம ஊராட்சிகள் அளவில் நிலத்தடி நீரை மேப்பிங் செய்வதில் தேசிய அக்விஃபர் மேப்பிங் மற்றும் மேனேஜ்மென்ட் திட்டத்தால்,  (NAQUIM), இதற்கு பயனுள்ள எதையும் வழங்க முடியவில்லை.

சட்ட அமலாக்கத்துறையின் [நீரில்] தற்போதைய நிலை, நிலத்தடி நீர் பிரித்தெடுத்தல், அரிசி மற்றும் கோதுமைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் உணவு கொள்முதல் கொள்கை மற்றும் நிலத்தடி நீரில் பல லட்சம் அடிப்படை வாழ்வாதாரங்களை சார்ந்திருத்தல், பிரித்தெடுக்கும் செயல்பாட்டில் இருந்து  [நிலத்தடி நீரில் ] மேலாண்மை ஆதிக்கம் செலுத்தும் நடத்தை நோக்கி மிகவும் மோசமாக உள்ளது.

நிலத்தடி நீர் என்பது ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத பொதுவான- நீர் வளமாகும். தற்போதைய அமைப்பானது, நிலத்தடி நீர் பயனர்களை ஆதரிக்கிறது, அவர்கள் முதலில் (முதல்- இயக்கப்பலன்) வளத்தை குறைக்கிறார்கள். அத்துடன் மழைநீரை செரிவூட்டுதலில் பங்களிப்பவர் மற்ற பயனர்களின் இலவச சவாரிக்கு ஆளாக நேரிடுகிறது. இதன் பொருள், பயன்பாட்டில் உள்ள கட்டுப்பாடு மற்றும் செரிவூட்டுதல் செய்வதற்கான பங்களிப்பு ஆகியவற்றின் குறிப்பிடத்தக்க நன்மை குறிப்பிடத்தக்க சவால்களைக் கொண்டுள்ளது.

இந்தியாவில், 21.4% குடும்பங்கள் மட்டுமே தங்கள் வீடுகளில் தண்ணீர் குழாய் பதித்துள்ளனர்; கிட்டத்தட்ட 31% பேர் கைப்பம்ப்  குழாய்களைப் பயன்படுத்தி உபயோகிக்கின்றனர். உங்கள் ஆராய்ச்சி மற்றும் கலந்துரையாடல்களில், வீடுகளுக்கு சுத்தமான தண்ணீரை வழங்குவதில் உள்ள சவால்களாக எதை கருதுகிறீர்கள்? ஜே.ஜே.எம் திட்டத்தின் கீழ் 2024ஆம் ஆண்டுக்குள் அனைத்து கிராமப்புற வீடுகளுக்கும் ஹர்கர்ஜல் (குழாய் குடிநீர் வழங்கல்) என்று மத்திய அரசு உறுதியளித்துள்ளது.

ஜே.ஜே.எம் ஒரு விருப்பத்திற்குரிய திட்டமாகும். கடந்த பத்தாண்டுகளில் ஒரு மாநிலம் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வீட்டிலேயே குழாய் அமைக்கப்படுகிறது. இது தண்ணீரை  பெறுவதற்கான கடமை வீழ்ச்சியடையும் பெண்கள் மீதான சுமையை குறைக்கும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஒரு கட்டத்தில், நாடு தனது குடிமக்கள் அனைவருக்கும் வீட்டிலேயே தண்ணீரின் அடிப்படை உரிமையை வழங்க வேண்டும்.

ஆனால் திட்டத்தில் நிதியுதவி உள்பட பல சவால்கள் உள்ளன; மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு உண்மையில் பணம் இருக்கிறதா? மிஷன் பாகீரதாவுக்கு (மேற்பரப்பு நீர் ஆதாரங்களில் இருந்து குழாய் குடிநீர் விநியோகத்திற்கான பணி) இந்திய வங்கிகளிடம் இருந்து ரூ. 36,000 கோடி (5 பில்லியன் டாலர்) தெலுங்கானா அரசு எடுக்க வேண்டியிருந்தது. மத்திய பிரதேசத்திற்கு ரூ. 69,000 கோடி (9.6 பில்லியன் டாலர்) மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தற்போதைய நீர்வழங்கல் துறைகளுக்கு திட்டங்களை காலவரையறையில் செயல்படுத்தும் திறன் உள்ளதா?

மேலும், ஒரு மனித நுகர்வு ஒருநாளைக்கு தலா 55 லிட்டர் என்றாலும், நீர்ப்பாசனம் மற்றும் தொழில்துறையில் இருந்து போட்டியிட [அரசு திட்டமிட வேண்டும்], கோடைகாலத்திலும் வறட்சியின் போதும் தண்ணீரை வழங்க திட்டமிட வேண்டும். மூன்றாவதாக, தொலைதூரத்தில் அமைந்துள்ள நீர்வளங்களின் அடிப்படையில் நீண்ட தூரக் குழாய்கள் கட்டப்படும்போது, அவற்றின் பராமரிப்புக்கு நிதி வழங்கப்பட்டால், உள்ளூர் நீர்வளங்களை அது புறக்கணிக்கிறது. சகதி மற்றும் அசுத்தமான நீர் காரணமாக, ஆயிரக்கணக்கான கிராமங்கள் மேற்பரப்பில் உள்ள தண்ணீர் குழாய்களை ஏற்காமல், உள்ளூர் நிலத்தடி நீர் ஆதாரங்களுக்கு செல்கின்றன என்பதையும் குஜராத்தின் அனுபவம் காட்டுகிறது.

கடைசியாக, மாசுபடுவதற்கான மூல காரணத்தை நிவர்த்தி செய்யாவிட்டால், தரமான தண்ணீர் வழங்குவது என்பது சவாலாகவே இருக்கும். ஒரே வாய்ப்பு, உள்பயன்பாட்டிற்காக நீரைக் குறைப்பதாகும்; குறைந்தளவு தரமான குடிநீரை மட்டுமே வழங்க வேண்டும். ஒட்டுமொத்த ஜே.ஜே.எம் மேலே உள்ள சில அடிப்படைகளை தீவிரமாக பார்க்க வேண்டும்.

தேசிய அக்விஃபர் மேப்பிங் மற்றும் மேனேஜ்மென்ட் திட்டத்தால்,  (NAQUIM), நீர்நிலைகளின் சிறப்பியல்பு மற்றும் நிலத்தடி நீர் மேலாண்மைக்கு உதவும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. இந்த திட்டம் நன்கு முன்னேறியுள்ளதா?

இது (NAQUIM), ஒரு உன்னதமான நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது; , இது நீர்நிலைகளை வரைபடமாக்குவதாக இருந்தது; ஆனால் வான்வழி ரேடார் போன்ற முறைகள் மிகவும் விலை உயர்ந்தவை மற்றும் நாட்டின் பல நீர்நிலைகளுக்கு பொருந்தாதவை. புவியியலாளர்களுடன் பங்கேற்கும் முயற்சியாக NAQUIM சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இத்திட்டத்தின் முன்னேற்றம் தகவல்களின் மிகக் குறைந்த வெளிப்படைத்தன்மையுடன் மெதுவாக உள்ளது.

மாற்று வழிகள் புவியியலாளர்கள், புவி இயற்பியலாளர்கள் மற்றும் சமூக அடிப்படையிலான தொழிலாளர்கள் ஆகியோரின் வலையமைப்பை நீர்வாழ்வுகளை வரைபடமாக்குவதற்கு பயன்படுத்தியிருக்கலாம். தொடர்புடைய [அரசு] நிறுவனங்கள் மற்றும் கல்லூரிகளை நாம் ஈடுபடுத்த முடியுமானால், இரண்டு அல்லது மூன்று ஆண்டுகளில் ஒரு முறை முன்முயற்சியாக அதை முன்னோக்கி எடுத்துச் செல்ல முடியும். ஆனால் இது கடினம், குறிப்பாக ஒரு அமைப்பு [சி.ஜி.டபிள்யூ.பி போன்றது] ஒரு திட்டத்தை பெரிய அளவில் கையாளாதபோது, பலரின் ஈடுபாடு தேவைப்படுகிறது. NAQUIM உருவாக்கும் தரவை அணுக முடியாது, மேலும் எதுவும் செயல்படவில்லை.

அமைச்சகத்தின் ஒருங்கிணைந்த மேலாண்மை தகவல் அமைப்பில் (ஐ.எம்.ஐ.எஸ்) உள்ள நீரின் தரம் குறித்த தரவை அணுக லாகின்  என்ற உள் நுழைவு ஆதாரங்கள் தேவை; முன்பு இது இல்லை. மேலும் சிறு அளவிலான தரவையே இது வழங்கியது. உங்களை போன்ற ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கான தரவு அணுகலை, இது பாதித்ததா?

நீர் தரவுகளுக்கான அணுகல் கடந்த ஆண்டு குறைந்துள்ளது. உண்மையில் இது ஒரு பிற்போக்குத்தனமான நடவடிக்கை மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். களத்தில் சில [அரசு] தரவு நன்றாக இருந்தது, ஆனால் முரண்பாடுகளும் இருந்தன. அநேகமாக இது இருக்கலாம்; ஏனெனில் இது [முரண்பாடுகள்] கொடியிடப்பட்டது; பகுதி தரவு தெரியாத நிலையின் தற்போதைய சூழ்நிலையில் நாம் இருக்கிறோம்.

இப்போது எந்தவொரு தரவும் சிறுமணி மற்றும் IMIS இல் கிடைக்கவில்லை. மேலும், முந்தைய தரவு மாற்றப்பட்டதாக தெரிகிறது. இப்போது எந்தவொரு தரவும் ஐ.எ.ஐ.எஸ். இல் கிடைக்கிறது. மேலும், முந்தைய தரவு மாற்றப்பட்டதாக தெரிகிறது. நாம் முன்னர் அணுகிய தரவை ஒப்பிட்டு, இப்போது அதே காலகட்டத்தில் கிடைக்கும் தரவுகளுடன் ஒப்பிடுகையில், அவை வேறுபட்டவை என்பதை நாங்கள் கவனித்திருக்கிறோம். ஒரு தசாப்தத்திற்கு முன்னர் இருந்த நிலைமைக்கு நாம் திரும்பி வந்துள்ளோம், தரவு வெளிப்படைத்தன்மையை மீண்டும் கொண்டு வருவதற்கான அவசர தேவை உள்ளது.

நீர் பற்றிய தரவு, குறிப்பாக தரம் குறித்த தகவல்கள் அடக்கி வைக்கப்படுவதாக நீங்கள் நம்புகிறீர்களா?

நீர் தர தரவுகளின் வெளிப்படைத்தன்மை, பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் அணுகல் ஆகியவற்றில் இந்தியா 2015-16 ஆம் ஆண்டில் சிறந்த இடத்தைப் பிடித்தது. தரவின் தரத்தை நாங்கள் கேள்விக்குட்படுத்தலாம், ஆனால் அணுகல் குறித்த கருத்தை பெற்றால் அது இன்னமும் மேம்படும். முன்னதாக, குடிநீர் மீதான கவனம் ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருந்தது;  ஏனெனில் ஸ்வச் பாரத் போன்ற திட்டங்கள் மீது கவனம் செலுத்தப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் இப்போது குடிநீர் மற்றும் நீரின் தரம் [ஊடகங்களிலும் கொள்கையிலும்] கவனத்தை ஈர்த்து வருகிறது. தரவை பொது நலனுக்காக பயன்படுத்த உதவுவது பொது அதிகாரிகளின் பொறுப்பாகும்.

உள்கட்டமைப்பு என்பது பிரச்சினையின் ஒரு பகுதியாக இருந்தாலும், நீரின் தரம் ஒரு சவாலாக உள்ளது. "நீர்-தரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட வாழ்விடங்கள்" 69,258  உள்ளன; அங்கு, கிட்டத்தட்ட 46 மில்லியன் மக்கள் வசிக்கின்றனர் என்று, எங்களது நவம்பர் 2018 கட்டுரை தெரிவித்தது. ஆர்சனிக் மற்றும் ஃபுளோரைடு பாதிப்புக்குள்ளான வாழ்விடங்களுக்கு பாதுகாப்பான குடிநீரை வழங்குவதில் கவனம் செலுத்திய தேசிய நீர் தர துணை மிஷன் (NWQSM) இன் கீழ் அரசு  போதுமான நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளதா?

ஜே.ஜே.எம் - ஐ பாதிக்கும் அடிப்படை சிக்கல்கள், தேசிய நீர் தர துணை மிஷனையும் (NWQSM) பாதிக்கின்றன. இதில், கூடுதல் சிக்கல் உள்ளது. மக்கள் உண்மையிலேயே பாதுகாப்பான தண்ணீரைக் கேட்கவில்லை; ஏனெனில் போதுமான அளவு ஆபத்துக்கள் இருப்பதை அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை.

கிராமப்புறங்களில், மொத்தமான அளவில்  நீருக்கான தேவை உள்ளது. அதன் பிறகே, அது சேறும் சகதியுமாக இருக்கிறதா அல்லது மணம் வீசுகிறதா என்று மக்கள் சோதிக்கிறார்கள். விழிப்புணர்வு இல்லாததால் பெரும்பான்மையான மக்கள், குறிப்பாக ஏழைகள் தரத்திற்கு அதிக முன்னுரிமை தருவதில்லை.  ஆனால் தரம் குறித்த பிரச்சினை எழுப்பப்படும்போது, மக்கள் பொது அமைப்பின் மீதான நம்பிக்கையை இழக்கிறார்கள். வீட்டில் வடிகட்டி வைத்திருப்பது போன்ற தனியார் தீர்வுகளுக்கு முன்னுரிமை தந்து மக்கள் நகருகின்றனர். நம்பிக்கையை இழக்கும்போது, தனியார் தீர்வுகளை வாங்கக்கூடியவர்கள் அதைத் தேர்வு செய்கிறார்கள்.இது ‘உயர் தரம் ’ வாய்ந்த  தண்ணீருக்கான சந்தையை உருவாக்குகிறது.

சில கிராமப்புறங்களில், ஒரு மாதத்தில் குழாய் தண்ணீருக்கு மிகக் குறைவாக கட்டணம் செலுத்துவதை விட, குடும்பங்கள்  ஆர்ஓ [சுத்திகரிக்கப்பட்ட பாதுகாப்பான] தண்ணீருக்கு அதிக கட்டணம் செலுத்த விரும்புகின்றன; இது பொது சேவை துண்டிப்புக்கு வழிவகுக்கிறது.

நீரின் தரம் என்பது , இரு வழிகளில் பெரும் சவாலாக இருக்கும். மக்கள் என்ன குடிக்கிறார்கள் என்பதை புரிந்து கொள்வதற்கும் பாதுகாப்பான நீரின் அவசியத்தை உணருவதற்கும் தரவு ஒரு முக்கிய அம்சமாகும்.  மற்றொன்று பாதுகாப்பான நீர் ஆதாரங்கள், நீர் சுத்திகரிப்பு, மழைநீர் அல்லது பிற நீர் ஆதாரங்கள் போன்ற தீர்வுகளை வழங்குவதாகும். இரண்டுக்கும் உள்ளூர் நிதியுடன் பராமரிப்பிற்கும் மக்கள் பங்கேற்பு தேவைப்படுகிறது; இது ஒரு சவாலாகவே உள்ளது.

மேலும், 65% க்கும் அதிகமான குடும்பங்கள் தங்கள் குடிநீரை சுத்திகரிப்பதில்லை; ஆனால் அவ்வாறு செய்பவர்களில், கிட்டத்தட்ட 12% (மிக அதிக விகிதம்) ஒரு துணி மூலம் தண்ணீரை வடிகட்டுவதன் மூலமும், 8% கொதிக்கும் நீரினாலும் மட்டுமே சுத்திகரிப்பு செய்கிறார்கள் என்று 76வது சுற்று தேசிய மாதிரி ஆய்வு அறிக்கை குறிப்பிட்டது. இதன் தாக்கம் என்ன? அரசு எங்கே சறுக்குகிறது?

நீரின் தூய்மை நிறம், சுவை மற்றும் வாசனையின் மூலம் அளவிடப்படுகிறது. நல்ல தரவு மற்றும் தகவலுக்கான அதன் மொழிபெயர்ப்பு இல்லாதது, அதன்  தற்போதுள்ள நடைமுறைகளைப் பின்பற்றும் நபர்களுக்கு காரணமாகிறது. தரவு செயல்பாட்டு நடத்தை மாற்றம் முக்கியமானது, இதற்கு பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் பங்கேற்பு தேவைப்படுகிறது.

மக்கள் நிலத்தடி நீரை நம்புகிறார்கள். அரசு பிரச்சாரங்கள் கூட [கினியா புழு ஒழிப்பு திட்டம் அல்லது இந்தியா மார்க் II கைப்பம்புகளின் பயன்பாடு போன்றவை] நிலத்தடி நீரை ஊக்குவிக்கின்றன. நீர் தரத்தை நோக்கிய மக்களின் மனநிலையை மாற்ற ஒரு நிலையான பிரச்சாரம் தேவை. பொது நம்பிக்கையை வளர்ப்பதற்கு தகவல் தொடர்பு தேவை; மேலும் தண்ணீர் [தரம்] நன்றாக இருக்கிறது என்று மக்களுக்குச் சொல்ல தரமான தரவு தேவை.

நீர் தரத்திற்கு வரும்போது உள்கட்டமைப்பில் செய்ய வேண்டிய சீர்திருத்தங்கள் அல்லது மாற்றங்கள் என்ன? மற்றவற்றை விட சிறப்பாக செயல்பட்ட மாநிலங்கள் உள்ளனாவா? எப்படி உள்ளன?

களத்தை பொருத்தவரை, பணியாளர்கள் மிகவும் முக்கியம். நீர்ப்பணித் திறனைன் ஒருபகுதியாக பணியாளர்கள் உருவாக்கப்பட வேண்டும். கர்நாடகா, மகாராஷ்டிரா போன்ற சில மாநிலங்கள் இதைச் செய்யத் தொடங்கியுள்ளன. அவை இன்னும் நீண்ட தூரம் செல்ல வேண்டியிருந்தாலும், மற்றவர்கள் அவர்களை பார்த்து கற்றுக்கொள்ளலாம். நீர்-மாதிரி சேகரிப்பில் மேற்கு வங்க  அரசு-தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனத்தை ஏற்றுக்கொண்டது; இது ஆய்வகங்களின் வரம்பை விரிவாக்குவதற்கும், நீரின் தரம் குறித்த தரவுகளைச் சுற்றி அதிக தகவல்தொடர்புகளை உருவாக்குவதற்கும் உதவியது.

நீர்த்தர பணிக்குழுவுடன் மாநில ஒருங்கிணைப்பு அணுகுமுறையை ராஜஸ்தான் மேற்கொண்டுள்ளது. இத்தகைய முயற்சிகள் ஒரு பொதுவான கட்டமைப்பாக ஒன்றாக இணைக்க உதவும். அரசு இலக்குகளை அடைவதற்கு ஆய்வகங்கள் வேலை செய்வதை விட, மக்கள் எதிர்கொள்ளும் நபர்களாக மாற வேண்டும். அதனுடன், தரவு பங்களிப்பு செய்வதை நோக்கி ஆய்வகங்களின் நோக்கத்தை விரிவாக்க வேண்டும்.

நீர் பிரச்சினைகளுக்கு நிலையான வேலைகளை உருவாக்குவதற்கும் பொருளாதாரத்தை உயர்த்துவதற்கும் மகத்தான ஆற்றல் உள்ளது. நீர் தொடர்பான பிரச்சினைகள் உள்ள பகுதிகளுக்கு அருகில், தண்ணீர் தொடர்பாக பெண்களுக்கான அதிக வேலைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தால், அது பொருளாதாரத்திலும் சமூகத்திலும் வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும். எடுத்துக்காட்டாக, மதிய உணவு திட்டத்தை செயல்படுத்த மத்திய பிரதேசத்தில் தேசிய ஊரக வாழ்வாதாரத் திட்டத்தின் (என்.ஆர்.எல்.எம்) கீழ் மகளிர் சுய உதவிக்குழுக்கள் ஈடுபடுத்தப்பட்டுள்ளன. இதிலிருந்து குடிநீர் துறையும் கற்றுக்கொள்ள முடியும். இது என்.ஆர்.எல்.எம் உடன் வேலைவாய்ப்பு மற்றும் செல்வத்தை உருவாக்குவதற்கான நீர் திட்டங்களுடன் பெண்கள் அதிகாரம் பெறுவதையும் இணைக்கக்கூடும்.

ஃபுளோரைடைஸைச் சுற்றி தீர்வுகளை  கண்டறிந்து விழிப்புணர்வை அதிகரிப்பதற்கான ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் அமைப்புகளின் வலையமைப்பான ஃபுளோரைட் நாலேஜ் அண்ட் ஆக்சன் செண்டர்,  இந்திய இயற்கை வள பொருளாதாரம் மற்றும் மேலாண்மை  (INREM) மையத்தில் அமைந்துள்ளது. அதன் நோக்கம் என்ன, அது தண்ணீரின் தர பிரச்சினையை எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறது?

நீரின் தரத்திற்கான வலையமைப்பு, நீர் தர பிரச்சினைகளை சமாளிக்க அரசு நிறுவனங்கள் மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகளில் திறனை வளர்க்க உதவுகிறது. இது களத்தில் உள்ள அனுபவங்களில் இருந்து கற்றலுடன் தீர்வுகளை  பற்றி கற்பிப்பதற்கான பாடங்களை நடத்துகிறது.

மேலும், நீர் மற்றும் சுகாதாரம், வேளாண்மை மற்றும் பிற துறைகள் ஒன்றிணைந்து நீர் தர பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காணும் ஒருங்கிணைந்த தளங்களை உருவாக்க மாவட்ட மற்றும் மாநில நிர்வாகத்துடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. அளவிலான முயற்சிகளை ஆதரிக்க உதவும் புதிய தொழில்நுட்பங்களின் அதிகரிப்பு உள்ளது. சிறந்த நிரலாக்க மற்றும் நிலைத்தன்மைக்கு நீர் தரம் குறித்த மாநில மற்றும் தேசிய கொள்கைகளை வரைவதற்கு இது உதவுகிறது.

(பல்லியாத், இந்தியா ஸ்பெண்ட் பகுப்பாய்வாளர்).

உங்களின் கருத்துகளை வரவேற்கிறோம். கருத்துகளை respond@indiaspend.org. என்ற முகவரிக்கு அனுப்பலாம். மொழி, இலக்கணம் கருதி அவற்றை திருத்தும் உரிமை எங்களுக்கு உண்டு.