இயற்கை விவசாயத்திற்கு ஆதரவளிக்காத நாடு: இரசாயன விவசாயத்தை கைவிடுவது பஞ்சாப்பிற்கு ஏன் கடினமானது
பஞ்சாப் உரங்கள், பூச்சிக்கொல்லிகள் மற்றும் பெரிய இயந்திரங்களை அதிகம் பயன்படுத்துகிறது, இதில் ரசாயன விவசாயத்திற்கான அரசாங்க ஆதரவு உட்பட, கரிம மற்றும் இயற்கை விவசாயத்திற்கு மாறுவது கடினம்.
ஆகஸ்ட் 2, 2022 ஜலந்தர் மாவட்டத்தில் உள்ள மிர்பூர் கிராமத்தில் ஷேர் சிங் தனது பண்ணையில் இருக்கிறார். சிங் ஒரு இயற்கை விவசாயி, ஆனால் ரசாயனங்களைப் பயன்படுத்தி விவசாயம் செய்வதை ஒப்பிடும்போது அவர் பல சவால்களை எதிர்கொள்கிறார்.
சண்டிகர்: 63 வயதான அசோக் குமார், 2012ல் பஞ்சாபின் மேற்கு ஃபெரோஸ்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள சோஹங்கர் ரத்தேவாலா கிராமத்தில், தனது மூன்று ஏக்கரில் இயற்கை விவசாயம் செய்யத் தொடங்கியபோது, நல்ல ஆரோக்கியம் மற்றும் தூய்மையான சுற்றுச்சூழலின் பலன்கள் அவரது மனதில் முதன்மையாக இருந்தன. அவர் தனது குடும்பத்திற்கான உணவை வளர்ப்பது மட்டுமல்லாமல், இயற்கை விளைபொருட்களைத் தேடும் வாடிக்கையாளர்களுக்கு, தன்னிடம் உள்ள உபரியை விற்கவும் முடிந்தது. 2016 ஆம் ஆண்டிற்குள், அவர் தனது 16 ஏக்கரில் ரசாயனம் இல்லாத பழங்கள், காய்கறிகள், தானியங்கள் மற்றும் எண்ணெய் வித்துக்களை பயிரிட முடிவு செய்திருந்தார், ஆனால் அது அவருக்கு எதிர்பார்த்த வருமானத்தை அளிக்கவில்லை.
"நான் [அருகிலுள்ள] முக்த்சார் நகரில், ஆறு இயற்கை விவசாயிகளுடன் இணைந்து ஒரு கடையைத் திறந்தேன். எங்கள் தயாரிப்புகளை ஜலந்தரில் உள்ள ஒரு வார இறுதி இயற்கை விவசாய சந்தைக்கு கொண்டு சென்றோம் [சாலை வழியாக மூன்றரை மணி நேரப் பயணம்]; ஆனால் இவ்வளவு முயற்சி மற்றும் பணம் செலவழித்த போதும், நாங்கள் தொடர்ந்து நஷ்டத்தை சந்தித்தோம்," என்று அவர் நினைவு கூர்ந்தார். போதுமான வாடிக்கையாளர்கள் இல்லை என்று அவர் இந்தியா ஸ்பெண்டிடம் கூறினார்.
"நாங்கள் கடையை மூட வேண்டியிருந்தது, இறுதியில் எனது சொந்த குடும்பத்தின் நுகர்வுக்காக இயற்கை விவசாயத்தின் நிலத்தை மூன்று ஏக்கராகக் குறைத்தேன். மீதமுள்ள நிலம், ரசாயன உரம் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகளை பயன்படுத்தும் மற்றொரு விவசாயிக்கு குத்தகைக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது" என்றார்.
குமாரின் கதை, பஞ்சாபில் ரசாயனமில்லாத இயற்கை விவசாயம் செய்ய முயற்சியை, அனைத்து விவசாயிகளையும் பிரதிபலிக்கவில்லை, ஆனால் பலர் அவரது இக்கட்டான நிலையை தொடர்புபடுத்துவார்கள் என்பதை காட்டுகிறது. ரசாயனமற்ற, இயற்கை விவசாயம் மீதான அவர்களின் ஆர்வம், மாநிலத்தின் நீண்டகால விவசாய கலாச்சாரத்திற்கு முரணானது என்பதை எங்கள் அறிக்கை கண்டறிந்துள்ளது. 'ஆர்கானிக்' மற்றும் 'இயற்கை' விவசாயம் என்ற சொற்கள் இந்தியாவில் ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, விவசாயிகள் கலவையான முறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
இயற்கை விவசாயத்தில், கண்டிப்பாக வரையறுக்கப்பட்டால், இவற்றை வாங்குவதற்குப் பதிலாக பண்ணை மற்றும் உள்ளூர் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட உயிர் உள்ளீடுகள், உரங்களைப் பயன்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. இயற்கை வேளாண்மை என்பது தயாரிப்பு சான்றிதழ் மற்றும் சந்தைப்படுத்தல் ஆகியவற்றின் கண்ணோட்டத்தில் அதிகம் வரையறுக்கப்படுகிறது (இயற்கை விவசாயம் பற்றிய எங்கள் ஜூலை 2022 விளக்கத்தில் மேலும் படிக்கவும்). களத்தில் இந்த சொற்கள் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
இயற்கை விவசாயம் பற்றிய எங்கள் தொடரில் இது இரண்டாவது கட்டுரையானது, இந்தியாவின் உணவுக் கிண்ணமான பஞ்சாபில் உள்ள விவசாயிகள் இரசாயனமற்ற விவசாயத்திற்குச் செல்வது ஏன் கடினமாக உள்ளது என்பதை ஆராய்கிறது, இது இப்போது மத்திய அரசு மற்றும் கொள்கைகள் மூலம் தள்ளப்படுகிறது.
"இந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளுடன் ஒப்பிடும்போது, பஞ்சாபில் உள்ள முழு [விவசாய] சுற்றுச்சூழல் அமைப்பும் இரசாயன விவசாயத்தைச் சுற்றியே கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஏனெனில் பசுமைப் புரட்சியின் போது நாம் முன்னணி மாநிலமாக இருந்தோம். இந்த மாதிரியானது ஆராய்ச்சி, விரிவாக்க சேவைகள், இயந்திரங்கள், விதைகள் மற்றும் கோதுமை மற்றும் அரிசியின் உறுதியான கொள்முதல் மூலம் மாநிலம் மற்றும் சந்தையால் ஆதரிக்கப்படுகிறது. எனவே, இங்கு இரசாயன விவசாயம் செய்வது மிகவும் எளிதானது மற்றும் லாபகரமானது" என்று குமாருடன் இணைந்து ஆர்கானிக் விளைபொருட்கள் கடையை அமைப்பதில் பங்குதாரராக இருந்த விவசாயி கமல்ஜீத் ஹேயர், இந்தியா ஸ்பெண்டிடம் கூறினார். "இயற்கை விவசாயத்திற்கு ரசாயன விவசாயத்தை விட குறைந்தது 10 மடங்கு அதிக முயற்சி தேவைப்படுகிறது, ஏனெனில் அது உழைப்பு அதிகம் மற்றும் வருமானம் மிதமானது" என்றார்.
வடகிழக்குக்கு வெளியே உள்ள மாநிலங்களில், பஞ்சாபில் தான் இயற்கை விவசாயத்தின் கீழ் உள்ள பகுதிகள் மிகக் குறைவானது என்று, அதிகாரப்பூர்வ தரவு காட்டுகிறது.
பஞ்சாப் ஏன் விவசாயத்தில் ரசாயனங்களிலிருந்து விலகிச் செல்ல வேண்டும்
'பசுமைப் புரட்சி' என்பது 1960-70 களில் இந்தியா கோதுமை மற்றும் அரிசி உற்பத்தியை அதிகரிக்க, புதிய கலப்பின விதை வகைகளை இறக்குமதி செய்த காலகட்டத்திற்கு வழங்கப்பட்ட பெயர், பின்னர் அவை பொது விநியோக முறை (PDS) மூலம் மானிய விலையில் வழங்கப்படலாம்.
பஞ்சாப் அதன் ஆறுகள் மற்றும் அதன் வளமான மண்ணிலிருந்து அதிக நீர் கிடைப்பதால் புதிய வகைகளை முயற்சிப்பதற்கான முதல் தளமாக தேர்வு செய்யப்பட்டது. புதிய விதைகளுக்கு போதுமான அளவு ரசாயன உரங்கள் மற்றும் தண்ணீர் தேவைப்பட்டது. புதிய விதைகளை மேம்படுத்தவும், நடைமுறைகளை மக்களிடம் கொண்டு செல்லவும் ஆராய்ச்சி மற்றும் விரிவாக்க சேவைகளை நிறுவுவதுடன், இந்திய அரசாங்கம் உள்ளீடுகளுக்கு மானியம் வழங்கத் தொடங்கியது. பொது வினியோகத் திட்டத்திற்கான உறுதியளிக்கப்பட்ட கொள்முதல் விவசாயிகளை பங்கெடுக்க மேலும் தூண்டியது.
இன்று, சுமார் 60 ஆண்டுகால தீவிர விவசாயத்திற்குப் பிறகு, பஞ்சாப் பொருளாதாரத்தில் வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது, ஆனால் வேளாண்-சுற்றுச்சூழல் நெருக்கடியை உற்று நோக்குகிறது. சுற்றுச்சூழல் நச்சுத்தன்மையை ஏற்படுத்தும் வேளாண்-ரசாயனங்களின் அதிகப்படியான பயன்பாடு, பல்லுயிர் மற்றும் மண் ஆரோக்கியத்தை பாதிக்கும் கோதுமை-அரிசி பயிர் சுழற்சியை அதிக அளவில் சார்ந்துள்ளது, மேலும் விவசாயத்தை எளிதாக்கும் விலையுயர்ந்த இயந்திரங்கள் அதிக கடன்சுமைக்கு வழிவகுத்தன.
பஞ்சாபில் சராசரி பண்ணை வருமானம் நாட்டிலேயே மிக அதிகமாக இருந்தாலும், தேசிய புள்ளியியல் அமைப்பின் விவசாயக் குடும்பங்கள் மற்றும் நிலம் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பு நிலம் மற்றும் கிராமப்புற இந்தியாவில் உள்ள வீடுகளின் நிலம் மற்றும் கால்நடைகள் 2019 கணக்கெடுப்பின்படி, நாட்டிலேயே மிக அதிகமாக உள்ளது. அதன் வளர்ச்சி 2013-14ல் இருந்து தேசிய சராசரியை விட அதிக விகிதத்தில் குறைந்துள்ளது என்று அரசாங்க தரவு கூறுகிறது. எவ்வாறாயினும், விவசாயம் நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதில் எந்த இடையூறும் இல்லை, எங்கள் அறிக்கை கண்டறிந்துள்ளது.
பஞ்சாப் நாட்டின் பயிர் பரப்பளவில் 4% ஆகும், ஆனால் ரசாயன பூச்சிக்கொல்லிகள் 8% பயன்படுத்தப்படுகிறது. 2005 ஆம் ஆண்டு அறிவியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழலுக்கான மையத்தின் ஆய்வில், 2016 ஆம் ஆண்டில் விவசாய அறிக்கை குறித்த நாடாளுமன்ற நிலைக்குழுவால் குறிப்பிடப்பட்ட ஆய்வில், பஞ்சாப் கிராமவாசிகளின் இரத்த மாதிரிகளில் 6-13 பூச்சிக்கொல்லிகளின் எச்சங்கள் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. ஒரு ஹெக்டேருக்கு 213 கிலோ என்ற தேசிய சராசரி ரசாயன உர நுகர்வு விகிதத்துடன் ஒப்பிடும்போது, பஞ்சாப் இந்தியாவில் அதிக இரசாயன உர நுகர்வு விகிதங்களைக் கொண்டுள்ளது.
மேலும், உர பயன்பாட்டில் ஏற்றத்தாழ்வு உள்ளது. நைட்ரஜன், பாஸ்பரஸ் மற்றும் பொட்டாசியம் ஆகியவற்றின் விரும்பத்தக்க விகிதமான 4:2:1-க்கு எதிராக, பஞ்சாபின் விகிதம் 31:8:1 ஆக உயர்ந்துள்ளது என்று குழு அறிக்கை கூறுகிறது. "நுண்ணூட்ட உரங்களின் போதிய பயன்பாடு பல பகுதிகளில் மண்ணில் சுவடு உறுப்பு குறைபாடுகளை மோசமாக்குகிறது. இந்த மண்ணில் பயிரிடப்படும் பயிர்கள் பொதுவாக நுண்ணூட்டச் சத்துக்கள் குறைவாக இருக்கும். இந்த குறைபாடுகள் ஊட்டச்சத்து குறைபாடு மற்றும் மனிதர்கள் மற்றும் விலங்குகளின் சுகாதார சீர்கேட்டுடன் தொடர்புடையவை" என்று அறிக்கை மேலும் கூறியது.
பஞ்சாபில் நைட்ரஜன் உரங்களை அதிகமாகப் பயன்படுத்துவதால், மாநிலத்தின் நிலத்தடி நீரில் நைட்ரேட்டுகளின் அளவு அதிகமாக உள்ளது, இது புற்றுநோய் மற்றும் நீல குழந்தை நோய்க்குறியுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது (இரத்தத்தில் உள்ள ஹீமோகுளோபின் ஆக்ஸிஜனை எடுத்துச் செல்லும் திறனை இழக்கும்போது, மூச்சுத்திணறல் மற்றும் மரணம் ஏற்படுகிறது), என்று, 2009 கிரீன்பீஸ் ஆய்வு கூறியது. பஞ்சாபின் மூன்று மாவட்டங்களில் உள்ள அனைத்து மாதிரி கிணறுகளில் சுமார் 20% உலக சுகாதார அமைப்பு பரிந்துரைத்த பாதுகாப்பு வரம்பை விட, நைட்ரேட் அளவைக் கொண்டிருப்பதாக ஆய்வில் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இந்த நைட்ரேட் மாசுபாடு செயற்கை நைட்ரஜன் உரங்களின் பயன்பாட்டுடன் தெளிவாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது, ஏனெனில் அதிக உரங்களைப் பயன்படுத்தும் பண்ணைகளில் நைட்ரேட் அளவுகள் அதிகமாக இருப்பதாக ஆய்வில் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
கடந்த 2018 பஞ்சாப் மாநில விவசாயிகள் கொள்கை வரைவு வேளாண் இரசாயனங்கள் பயன்பாட்டில் ஆண்டுக்கு 10% குறைக்க முன்மொழியப்பட்டது.
பஞ்சாப் மாநிலம், ஃபெரோஸ்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள சோஹங்கர் ரத்தேவாலா கிராமத்தில், கமல்ஜித் ஹேயர் தனது பண்ணையில், கோழி மற்றும் மூலிகைத் தோட்டத்தை பயிர் சாகுபடியுடன் ஒருங்கிணைத்து பண்ணை சுற்றுலாவை மேம்படுத்துகிறார். இது ஆகஸ்ட் 3, 2022 அன்று எடுக்கப்பட்ட படம்.
இரசாயனமற்ற விவசாயத்திற்கு மாறுவதில் சிக்கல்கள்
இந்தியாவில் இயற்கை விவசாயத்தின் கீழ் சான்றளிக்கப்பட்ட பரப்பளவு 2011-12 இல் சுமார் 345,000 ஹெக்டேரிலிருந்து 2020-21 இல் 2.66 மில்லியன் ஹெக்டேராக உயர்ந்தது. இருப்பினும், நடைமுறை எளிதானது அல்ல. பயிர் விளைச்சல் குறைவு, களைத் தாக்குதல் மற்றும் விவசாய கூலித்தொழிலாளர்கள் பற்றாக்குறை ஆகியவை முக்கிய பிரச்சனைகள் என்று எங்களிடம் விவசாயிகள் தெரிவித்தனர்.
"உடல்நலம் மற்றும் சுற்றுச்சூழலுக்கு பல நன்மைகள் இருந்தபோதிலும், இயற்கை விவசாயிகள் பல சவால்களை எதிர்கொள்கின்றனர். பல தசாப்தங்களாக ரசாயன உரங்களைப் பயன்படுத்திய நிலம் அதன் வளத்தை மீட்டெடுக்க குறைந்தது மூன்று ஆண்டுகள் தேவைப்படும்" என்று, பஞ்சாபில் இயற்கை விவசாயத்திற்காக பிரச்சாரம் செய்யும் ஃபரித்கோட் மாவட்டம் ஜெய்டோவை சேர்ந்த இலாப நோக்கற்ற அமைப்பான கெதி விராசத் மிஷன் (கேவிஎம்) நிர்வாக இயக்குனர் உமேந்திர தத், இந்தியா ஸ்பெண்டிடம் கூறினார்.
"ஒரு இயற்கை விவசாயப் பண்ணைக்கு உடல் உழைப்புக்கு அதிக தேவை இருக்கும், மேலும் வேலையும் மிகவும் தீவிரமானது. விதை நேர்த்தி முதல் பசுந்தாள் உரம் தயாரிப்பது வரை, பயிர் முறையின் உகந்த தேர்வு, முறையான கண்காணிப்பு, களைகளை அகற்றுதல், தழைக்கூளம் இடுதல், உரம் தயாரித்தல் மற்றும் கவனமாக அறுவடை செய்தல் ஆகியவை ரசாயனமற்ற விவசாயத்திற்கான அடிப்படைத் தேவைகளில் சில. இந்த [உழைப்பு-தீவிர செயல்முறை] இந்தத் துறைகளில் வேலை செய்யத் தயாராக உள்ளவர்களைக் கண்டுபிடிப்பதை கடினமாக்குகிறது" என்றார் அவர்.
மேலும், பெரிய இயந்திரங்கள், இயற்கை விவசாயப் பண்ணைகளுக்குப் பொருந்தாது, ஏனெனில் இவை பொதுவாக கலப்புப் பயிர்களை வளர்க்கின்றன, பெரும்பாலான இயந்திரங்கள் மோனோ-பயிர் செய்யப்பட்ட கோதுமை மற்றும் நெல் வயல்களுக்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. மாசுபடவும் வாய்ப்பு உள்ளது. "ரசாயனப் பண்ணையில் இருந்து ஒரு பயிரை அறுவடை செய்த கூட்டு அறுவடை இயந்திரத்தை என்னால் வாடகைக்கு எடுக்க முடியாது, ஏனெனில் அந்த பண்ணைகளில் இருந்து தானியங்கள் என் வயல்களுக்குள் நுழையலாம். என் விதையின் தூய்மையை நான் பராமரிக்க வேண்டும்" என்று, கபுர்தலா மற்றும் பாட்டியாலா மாவட்டங்களில் 11 ஏக்கரில் இயற்கை விவசாய விளைபொருட்களை பயிரிடும் ஐடி பொறியாளரான விவசாயி ராகுல் சர்மா கூறினார். "சிறிய, கையடக்க சக்தியால் இயக்கப்படும் இயந்திரங்கள் கிடைக்காததால் அல்லது பெரிய இயந்திரங்கள் செய்யும் மானியங்களை அனுபவிக்காததால், நான் உடல் உழைப்பை வேலைக்கு அமர்த்த வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள்" என்றார்.
ஆகஸ்ட் 13, 2022 அன்று சண்டிகரில் உள்ள ஒரு இயற்கை விவசாயப்பண்ணையில் களைகளை நீக்கி மண்ணைத் தயார் செய்யும் விவசாயத் தொழிலாளி பாபன்.
ஜலந்தர் மாவட்டத்தில் உள்ள மிர்பூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஷேர் சிங், தனது ஆறு ஏக்கர் பண்ணையில், களைகளை பராமரிப்பதில் குறிப்பாக மழைக்காலத்தில் மிகவும் சிரமப்படுகிறார். "எனது காய்கறிகளுக்கு நீர்ப்பாசனம் செய்ய நான் தெளிப்பான்களைப் பயன்படுத்துகிறேன், ஏனெனில் அது களைகளைக் கட்டுப்படுத்த உதவுகிறது, ஆனால் மழை பெய்யும் போது, தொற்று பல மடங்கு அதிகரிக்கிறது. இரசாயன விவசாயம் செய்யும் ஒருவர், நான் கூலி வேலை செய்யும் போது களைக்கொல்லியை எறிந்து அதை முடித்துவிடுவார். இயற்கை வேளாண்மை என்பது மெதுவான செயல்முறை மட்டுமல்ல, செலவும் அதிகம்," என்றார். " கிராமப்புற வேலை உறுதித் திட்டத்தின் [MGNREGA] கீழ் உள்ள தொழிலாளர்களை இயற்கை விவசாயப் பண்ணைகளில் பணியமர்த்த உதவுவதற்கு அரசாங்கம் அனுமதித்தால் இந்த தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை சமாளிக்க முடியும். இந்த தொழிலாளர்களின் தினசரி ஊதியத்தில் ஒரு பகுதியை நாங்கள் அரசுக்கு வழங்க முடியும்" என்றார்.
பஞ்சாபில் உள்ள மொத்த தொழிலாளர்களில் 35% பேர் மட்டுமே விவசாயத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர், இதுவே தேசிய சராசரி 54.6% ஆக உள்ளது. இதற்கு ஒரு காரணம் மாநிலத்தில் இயந்திரங்களின் அதிக பயன்பாடு; பஞ்சாபில் கிட்டத்தட்ட 450,000 டிராக்டர்கள் உள்ளன, ஒவ்வொரு 9 ஹெக்டேர் பயிரிடப்பட்ட நிலத்திற்கும் ஒரு டிராக்டர், தேசிய சராசரியான 62 ஹெக்டேருக்கு ஒன்று என்பதைவிட இது அதிகம். 2000 மற்றும் 2019 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில், பஞ்சாபில் அறுவடை இயந்திரங்களின் எண்ணிக்கை கிட்டத்தட்ட மூன்று மடங்கு அதாவது 800,000 ஆக அதிகரித்துள்ளது. எவ்வாறாயினும், பெரிய மற்றும் விலையுயர்ந்த இயந்திரங்களில் முதலீடு அதிக கடன்சுமைக்கு வழிவகுத்தது என்று, லூதியானாவில் உள்ள பஞ்சாப் வேளாண் பல்கலைக்கழகத்தின் (PAU) 2014 ஆய்வு தெரிவிக்கிறது.
எஸ்ஏஎஸ் 2019 கணக்கெடுப்பின்படி, பஞ்சாபில் உள்ள பண்ணை குடும்பங்கள் இந்தியாவில் அதிகக் கடனில் உள்ளவை. மாநிலத்தில் சுமார் 54% விவசாய குடும்பங்கள் கடனில் உள்ளனர், சராசரியாக ரூ 2.03 லட்சம் கடன் உள்ளது. விவசாய இரசாயனங்கள் மற்றும் இயந்திரங்கள் போன்ற பண்ணை உள்ளீடுகளுக்காக எடுக்கப்பட்ட கடன்கள் விவசாயிகளின் மொத்த கடனில் 52% ஆகும் என்று பஞ்சாப் வேளாண் பல்கலைக்கழகத்தின் (PAU) ஆய்வு கண்டறிந்துள்ளது. சிறு விவசாயிகளின் பங்கு 68% ஆக உயர்ந்தது, இது அவர்களின் உடல்நலம் மற்றும் சமூக விழாக்கள் போன்ற பிற நோக்கங்களுக்காக கடன் வாங்கும் திறனைக் குறைத்தது.
பஞ்சாப் ஏன் ஒற்றைப்பயிரில் இருந்து விலக வேண்டும்
'பசுமைப் புரட்சி' பஞ்சாப் கோதுமை-அரிசி பயிர் சுழற்சியை நோக்கி, குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலையில் (MSP) உறுதியளிக்கப்பட்ட கொள்முதல் மூலம் விற்கப்படுகிறது. அரிசி, பஞ்சாபின் உணவில் முக்கியப் பொருளாக இல்லை அல்லது இப்பகுதியின் விவசாய காலநிலை தன்மைக்கு ஏற்றதாக இல்லை. பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானாவில் நெல் விளையும் பகுதிகளில் கோதுமை சாகுபடியை ஊக்குவிக்கும் அதே வேளையில், 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் வரவிருக்கும் தண்ணீர் நெருக்கடியைத் தடுக்க இந்தியா பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானாவிலிருந்து, கிழக்கே அரிசியை மாற்ற வேண்டும் என்று இந்தியா ஸ்பெண்ட் ஜூன் 2019 கட்டுரை தெரிவித்தது. பஞ்சாபில் ஒரு கிலோ அரிசியை விளைவிக்க சுமார் 4,118 லிட்டர் தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது, இதுவே மேற்கு வங்காளத்தில் 2,169 லிட்டர் தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது, இது பயிருக்கு இயற்கையான வாழ்விடமாகும் என்று விவசாய செலவுகள் மற்றும் விலை ஆணையத்தின் மதிப்பீடுகள் காட்டுகின்றன.
கடந்த 1960-61 ஆம் ஆண்டில், மாநிலத்தின் மொத்தப் பயிரிடப்பட்ட நிலப்பரப்பில் 4.8% நெல் சாகுபடியாக இருந்தது. பஞ்சாப் பொருளாதார ஆய்வு 2020-21 இல் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ள பஞ்சாப் வேளாண்மை மற்றும் விவசாயிகள் நலன் சார்ந்த தரவுகளின்படி, 2019-20 ஆம் ஆண்டில் அரிசியின் பங்கு கிட்டத்தட்ட 10 மடங்கு அதிகரித்து 40.1% ஆக இருந்தது. அதே காலகட்டத்தில் கோதுமையின் பரப்பளவு 27.3%லிருந்து 45% ஆக இருந்தது. ஆக, அவற்றுக்கிடையே, கடந்த கணக்கின்படி, மாநிலத்தில் 85% பயிரிடப்பட்ட நிலப்பரப்பில் அரிசி மற்றும் கோதுமை இருந்தது. மோனோ பயிர் சாகுபடியை நோக்கிய இந்த மாற்றம் உறுதி செய்யப்பட்ட கொள்முதல் மற்றும் விலை ஆதரவு மூலம் கொண்டு வரப்பட்டது, மேலும் சோளம், தினை, பார்லி, பருப்பு வகைகள் மற்றும் எண்ணெய் வித்துக்கள் ஆகியவற்றின் விலையில் வந்தது என்று கணக்கெடுப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
"கோதுமை-அரிசி சுழற்சிக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுப்பது நிலத்தடி நீர் சரிவு அடிப்படையில் மட்டுமல்லாமல் நமது சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை நிலையற்றதாக ஆக்கியுள்ளது. நோய்களும் பூச்சிகளும் உயிரியல் கட்டுப்பாடுகள் இல்லாத ஒற்றை பயிர் செய்யப்பட்ட வயல்களின் மூலம் எளிதில் பரவும். கலப்பு பயிர் செய்வதால் அதைத் தடுக்க முடியும்" என்று, பஞ்சாம் வேளாண்மை பல்கலைக்கழகத்தின் பூச்சியியல் துறையின் முன்னாள் பேராசிரியர் ரமேஷ் அரோரா, இந்தியா ஸ்பெண்டிடம் கூறினார். "பூச்சிகள் மற்றும் நோய்க்கிருமிகள் நிலத்தில் பழக்கமாகிவிடாமல் தடுக்க விவசாயிகள் தங்கள் வயல்களில் இரண்டு அல்லது மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை பயிர்களை சுழற்ற வேண்டும். பூச்சிகளுக்கு எதிராக மிகவும் பயனுள்ள உயிரியல் கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்ட பறவைகளுக்கு வாழ்விடத்தை வழங்கும் அதிகமான மரங்களை நடவும். பூச்சிக்கொல்லிகள் நமது கடைசி பாதுகாப்பு வரிசையாக இருக்க வேண்டும், ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக அது முதல் முன்னுரிமையாக மாறியுள்ளது" என்றார்.
பயிர் சுழற்சி இல்லாமல் தொடர்ந்து பயிரிடுவதால் மண்ணின் சத்து குறைகிறது, இதன் விளைவாக பலவீனமான பயிர்கள் இரசாயன உரங்கள் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகளை அதிகம் சார்ந்துள்ளது. "இயற்கை விவசாயிகள் மண் ஆரோக்கியத்தின் முக்கியத்துவத்தை அறிந்திருக்கிறார்கள் மற்றும் விளைச்சலை பராமரிக்க பயிர்களை சுழற்ற முனைகிறார்கள். அவர்கள் பூச்சிக் கட்டுப்பாட்டுக்கான இயற்கை முறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர் மற்றும் பசுந்தாள் உரம் அல்லது நைட்ரஜனை நிலைநிறுத்தும் பயிர்களை வளர்ப்பதன் மூலம் தொடர்ந்து மண்ணை உரமாக்குகிறார்கள் என்று, சண்டிகர் அருகே உள்ள ஆர்கானிக் சந்தையின் ஒருங்கிணைப்பாளரும் இயற்கை விவசாயியுமான சீமா ஜாலி, இந்தியா ஸ்பெண்டிடம் தெரிவித்தார்.
மாநில அரசு பயிர் பன்முகத்தன்மையை ஊக்குவித்து வருகிறது, விவசாயிகளை அரிசியைத் தவிர வேறு பயிர்களை பயிரிடுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறது, ஆனால் சிறிய அளவில் வெற்றி பெறவில்லை. 2014-19 ஆம் ஆண்டில் பயிர் பல்வகைப்படுத்தல் திட்டத்திற்கு ரூ 274 கோடி செலவழித்த பிறகும், பஞ்சாபில் மற்ற பயிர்களின் விலையில் நெல் விதைப்பு பரப்பளவு 7.18% அதிகரித்துள்ளது என்று, இந்தியாவின் தலைமை கணக்குத் தணிக்கையாளர் (CAG), தணிக்கை அறிக்கையைக் கண்டறிந்தார்.
இந்த ஆண்டு, பஞ்சாப் அரசு கோதுமை அறுவடை மற்றும் நெல் சாகுபடிக்கு இடையே (கோடை) சாளரத்தில் மூன்றாவது பயிராக மூங் (பச்சை) பயிரிடுமாறு விவசாயிகளை கேட்டுக் கொண்டதாக கூறப்படுகிறது. நிலவு பயிரைத் தொடர்ந்து பாசுமதி அல்லது பிஆர் 126 ரக அரிசி இருந்தால், விளைபொருட்களை, குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலையில் கொள்முதல் செய்வதாக அரசாங்கம் உறுதியளித்தது, இவை இரண்டும் வளர குறைந்த நேரம் எடுக்கும் மற்றும் நீண்ட கால அரிசியுடன் ஒப்பிடும்போது குறைந்த தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. இந்த அறிவிப்பின் மூலம் நிலவு சாகுபடி பரப்பு முந்தைய பருவத்தை விட 77% அதிகரித்துள்ளது.
இந்த அறிவிப்பு முக்கியமாக விவசாயிகளின் வருவாயை அதிகரிப்பதற்கும், பருப்பு இறக்குமதியை மாநிலம் சார்ந்திருப்பதைக் குறைப்பதற்கும் ஒரு நடவடிக்கையாகக் கருதப்பட்டாலும், அது அடுத்தடுத்த நெற்பயிர்களில் உரங்களின் பயன்பாட்டைக் குறைக்கும். மூங் மண்ணில் நைட்ரஜனை சரிசெய்கிறது, இதனால் செயற்கை நைட்ரஜன் உரங்களின் தேவை குறைகிறது. இருப்பினும், நிலவு பயிரின் அறுவடையில் களைக்கொல்லிகள் அதிக அளவில் பயன்படுத்தப்பட்டன.
பாட்டியாலா நகரில் உள்ள ஜக்மோகன் சிங், பாரதீய கிசான் யூனியனின் (டகவுண்டா) பொதுச் செயலர், 2020-21 விவசாயிகள் மூன்று வேளாண் மசோதாக்களுக்கு எதிராக நடந்த போராட்டத்தில் கலந்து கொண்ட விவசாய சங்கங்களில் ஒன்றான ஜக்மோகன் சிங், பயிர் பல்வகைப்படுத்தல் நிலையான விவசாயத்திற்கான முதல் படியாக இருக்கும் என்று கருதுகிறார். "தற்போது, கோதுமை மற்றும் அரிசியில் பெரும்பாலான விவசாய இரசாயனங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மாற்றுப் பயிர்களை அரசு ஊக்குவிக்கத் தொடங்கினால், ரசாயனங்களின் பயன்பாடு தானாகவே குறையும். இருப்பினும், மாற்றாக அறிமுகப்படுத்தப்படும் பயிர்கள், இந்த இரண்டு பயிர்களுக்கும் சமமான லாபத்தைப் பெற வேண்டும்," என்று அவர் இந்தியா ஸ்பெண்டிடம் கூறினார்.
மாநில அரசு கம்புகளுக்கு அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என இயற்கை விவசாயிகள் கருதுகின்றனர். "தினை அதிக பலன்களைத் தரும், ஏனெனில் அவை ஊட்டச்சத்துக்கான வளமான ஆதாரங்கள், குறைந்த நீர்ப்பாசனம் தேவை, விவசாய இரசாயனங்கள் இல்லாமல் வளரும் மற்றும் கழிவுகளை விட்டுவிடாது. 10% நெல் பரப்பை தினைகளுக்கு மாற்றினால் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை கொண்டு வர முடியும்," என ஐடி பொறியாளரான விவசாயி ராகுல் சர்மா கூறினார். "மத்திய உணவுத் திட்டத்தின் கீழ் விளைபொருட்களை குழந்தைகளுக்கு வழங்கலாம்.
எனவே ஒரே ஒரு நகர்வால், பல்லுயிர் பாதுகாப்போடு, ஊட்டச்சத்து குறைபாடு, நிலத்தடி நீர் குறைதல், உணவு நச்சுத்தன்மை மற்றும் வைக்கோல் எரிதல் போன்ற பிரச்சனைகளை தீர்க்க முடியும்" என்றார்.
அரசு ஆதரவு தேவை
இயற்கை விவசாயத்திற்கு மாறும்போது விவசாயிகள் சந்திக்கும் பிரச்சனைகளில் ஒன்று பயிர் விளைச்சல் குறைவது. "புதிய விவசாயிகள் சிறிய நிலங்களில் இதை தொடங்க வேண்டுமென்று பரிந்துரைக்கிறேன். ஒரேயடியாக ரசாயன உரங்களைப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்தினால், பெரும் மகசூல் இழப்பு ஏற்படும், இது அவர்களை மனச்சோர்வடையச் செய்யும்" என்று விவசாயி ஷேர் சிங் கூறினார். "பசுந்தாள் உரம் மற்றும் உயிர் உரங்களைப் பயன்படுத்திய சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மண் அதன் இயற்கை வளத்தைப் பெறுகிறது மற்றும் புதிய சந்தைக்கு விவசாயிகள் பழகும்போது உற்பத்தி அதிகரிக்கும்" என்றார்.
சமூக ஆர்வலர் தத், விவசாயிகளுக்கு கை கொடுப்பது மட்டுமல்ல, நிதி உதவியும் தேவை என்று கருதுகிறார். "மாற்றுப் பயிர்களின் உறுதியான விலை மற்றும் கொள்முதல் தவிர, விவசாயிகளுக்கு ஒரு மாறுதல் தொகுப்பு தேவைப்படுகிறது. பசுமைப் புரட்சியின் போது அரசுகள் அவர்களை ரசாயன விவசாயத்திற்குச் செல்ல வைத்தால், இயற்கை விவசாயிகளுக்கு ஆதரவளிப்பதன் மூலம் அவர்களையும் வெளியேற்றுவது அவர்களின் கடமை" என்றார். கரிம (மற்றும் இயற்கை) விவசாயிகளும் உதவி பெற வேண்டும், இது இரசாயன பண்ணைகள் உரங்கள் மற்றும் பண்ணை இயந்திரங்கள் அல்லது ஆராய்ச்சி மற்றும் விரிவாக்க சேவைகளில் மறைமுக மானியமாக பெறுகிறது, என்றார்.
அகில இந்திய அளவில் உர மானியம் இந்த ஆண்டு ரூ.2.15 லட்சம் கோடியை எட்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுவதாக, நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் 2022 மே 21 அன்று தெரிவித்தார். இது 2020-21ல் உர மானியச் செலவை விட 64% அதிகமாகும்.
ஒரு மாற்றத்துக்கான தொகுப்பு சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு சேவைகளுடன் இணைக்கப்படலாம். "அனைவருக்கும் தீங்கு விளைவிக்கும் ஒரு அமைப்பை அரசாங்கம் தற்போது ஆதரிக்கிறது. மறுபுறம், நமது இயற்கை விவசாயம் குறைந்த நீர் மற்றும் சக்தியைப் பயன்படுத்துகிறது, ரசாயன மாசுபாட்டை ஏற்படுத்தாது, வைக்கோல் எரிக்கப்படாது, பல்லுயிர் பெருக்கத்தை ஊக்குவிக்கிறது, அதிக ஊட்டச்சத்தை அளிக்கிறது, அதே நேரத்தில் மண்ணில் அதிக கார்பனைப் பிரித்தெடுக்கிறது, இதனால் காலநிலை நெருக்கடியைத் தணிக்கிறது. இந்த அனைத்து சுற்றுச்சூழல் சேவைகளையும் வழங்கியதற்காக நாங்கள் வெகுமதி பெற வேண்டும்," என்று விவசாயி ராகுல் சர்மா கூறினார். "இத்தகைய ஊக்குவிப்பு இயற்கை விவசாய உணவை உயரடுக்கு நுகர்வோருக்கு மட்டுமே அணுகுவதற்குப் பதிலாக ஏழை மற்றும் நடுத்தர குடும்பங்களுக்கு மலிவு விலையாக மாற்றும்" என்றார்.
உணவு மற்றும் வர்த்தக கொள்கை நிபுணர் தேவிந்தர் ஷர்மா, பஞ்சாப் விவசாய இரசாயனங்களுக்கு பதிலாக கரிம உள்ளீடுகளுக்கு நன்கு பதிலளிக்கும் புதிய பயிர் வகைகளை பெருக்க வேண்டும் என்று கருதுகிறார். "பஞ்சாப் பசுமைப் புரட்சியின் இடமாக இருக்க முடியும் என்றால், அது நீடித்த பசுமையான புரட்சியின் இடமாகவும் இருக்கலாம், ஆனால் இதற்கு ஒரு கொள்கை மாற்றம் மற்றும் ஆராய்ச்சி தேவைப்படும்" என்று அவர், இந்தியா ஸ்பெண்டிடம் கூறினார்.
தற்போதுள்ள உள்கட்டமைப்பு மற்றும் சந்தைப்படுத்தல் வலையமைப்பானது இயற்கையை நோக்கி மறுசீரமைக்கப்பட வேண்டும் என்று சர்மா கூறினார். இதில், ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் இருந்து அரசு கற்றுக் கொள்ள முடியும், அங்கு சுமார் 700,000 விவசாயிகள் இயற்கை விவசாயத்திற்கு மாறியுள்ளனர், ஏனெனில் மாநில அரசின் ஆதரவு மற்றும் அவர்களுக்கான ஆராய்ச்சி மற்றும் விரிவாக்க சேவைகள். [ஆந்திராவின் இயற்கை விவசாயம் பற்றிய நமது அடுத்த கட்டுரையில் இதுபற்றி விரிவாக பார்க்கலாம்].
இயற்கை விவசாயத்தை, மாநிலம் எவ்வாறு ஆதரிக்கிறது என்பது குறித்து வேளாண் இயக்குனர் குர்விந்தர் சிங்கிடம் கருத்து கேட்டோம். பஞ்சாபில் இயற்கை வேளாண்மைக்கான நோடல் அரசு நிறுவனமான பஞ்சாப் அக்ரோ இன்டஸ்ட்ரீஸ் கார்ப்பரேஷன் லிமிடெட்டைத் தொடர்பு கொள்ளுமாறு அவர் எங்களைக் கேட்டுக் கொண்டார்.
பஞ்சாப் அக்ரோவைச் சேர்ந்த மேலாளர் தருண் சென் கூறுகையில், இயற்கை விவசாயம் குறித்த பயிற்சி மற்றும் விழிப்புணர்வு முகாம்கள் மூலம் விவசாயிகளுக்கு ஆதரவளிக்கிறோம். ஆர்கானிக் பொருட்களை சந்தைப்படுத்துவதற்கான விநியோக வழியையும் அவர்கள் வைத்துள்ளனர்.
"பஞ்சாப் அக்ரி எக்ஸ்போர்ட் கார்ப்பரேஷன் லிமிடெட் (PAGREXCO) மூலம் பஞ்சாப் அரசு, மாநிலத்தின் இயற்கை விவசாயிகளுக்கு நிறுவன ஆதரவை வழங்குவதன் மூலம் ஆர்கானிக் திட்டத்தை செயல்படுத்துகிறது," என்று, பஞ்சாப் அக்ரோவின் துணை நிறுவனமான பஞ்சாப் அக்ரி எக்ஸ்போர்ட் கார்ப்பரேஷன் லிமிடெட் பொது மேலாளர் ஒரு மின்னஞ்சல் பதிலில் கூறினார். மின்னஞ்சலின்படி, "கரிம சான்றிதழ் தரநிலைகளின்படி இயற்கை விவசாயமேலாண்மை மற்றும் மூன்றாம் தரப்பு சான்றிதழை எளிதாக்குதல்" போன்றவற்றிற்கும் அவர்கள் விவசாயிகளுக்கு பயிற்சி அளிக்கின்றனர்.
பஞ்சாப் அக்ரி எக்ஸ்போர்ட் கார்ப்பரேஷன் லிமிடெட் ஆர்கானிக் விளைபொருட்களை அதன் சான்றளிக்கப்பட்ட இயற்கை விவசாயிகளிடம் இருந்து லாபகரமான விலையில் நேரடியாக வாங்குகிறது மற்றும் விளைபொருட்களை உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு சந்தைக்கு சந்தைப்படுத்துகிறது. அவை விவசாயிகளுக்கு "ஆர்கானிக் விளைபொருட்களுக்காக நகரங்களில் உள்ள அரசு சந்தைப்படுத்தல் யார்டுகள்/அலுவலகங்களில் ஒதுக்கப்பட்ட இடம்" பெற உதவுகின்றன. பஞ்சாப் அக்ரி எக்ஸ்போர்ட் கார்ப்பரேஷன் லிமிடெட், சண்டிகரில் 'ஆர்கானிக் ஹட்' ஒன்றை நடத்தி வருகிறது, மேலும் அந்த மாதிரி மற்ற நகரங்களிலும் பின்பற்றப்படும் என்று பொது மேலாளர் மின்னஞ்சலில் எழுதினார்.
சந்தை மற்றும் நுகர்வோர்
ஆகஸ்ட் 13, 2022 அன்று சண்டிகருக்கு அருகிலுள்ள கைம்பவாலா கிராமத்தில் இயற்கை விளைபொருட்கள் சந்தை.
கணிசமான அரசு ஆதரவு இல்லாத நிலையில், விவசாயிகளும் அக்கறையுள்ள குடிமக்களும் சந்தைப்படுத்தல் மற்றும் சமூக ஆதரவின் மாதிரிகளை அமைக்க முயன்றனர். வாராந்திர இயற்கை விளைபொருள் சந்தைகளை ஒழுங்கமைக்க அவர்கள் ஒன்று கூடினர், அதில் விவசாயிகள் தங்கள் விளைபொருட்களை பஞ்சாபின் முக்கிய நகரங்களின் மைய இடங்களுக்கு விற்பனைக்கு கொண்டு வந்தனர். இந்த மாதிரியானது நன்றாக வேலை செய்தது, ஆனால் தொற்றுநோய் மற்றும் பொதுமுடக்கம் ஆகியன முழு அமைப்பையும் சீர்குலைத்தது.
"ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் இயற்கை விளைபொருட்கள் சந்தை நடைபெறும் ஜலந்தரில் உள்ள ஒரு தனியார் பள்ளிக்கு, எனது பொருட்களை எடுத்துச் சென்றேன். இருப்பினும், பொது முடக்கத்திற்கு பிறகு, சந்தை உயரவில்லை, மேலும் விளைபொருட்கள் விற்கப்படாததால் நாங்கள் பெரும் நஷ்டத்தை சந்தித்தோம்" என்று ஷேர் சிங் கூறினார். "இப்போது, கடந்த 12 ஆண்டுகளாக வழக்கமாக இருக்கும் 15-20 வாடிக்கையாளர்களுடன் நான் மீதம் இருக்கிறேன்" என்றார்.
சண்டிகருக்கு அருகில் உள்ள கைம்பவாலா கிராமத்தில் உள்ள கால்பந்து அகாடமியில் இரண்டு மணிநேரம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த வாரயிறுதி இயற்கை உழவர் சந்தையில், குறைந்த எண்ணிக்கையிலான மக்கள் வருகை குறித்து அமைப்பாளர்கள் கவலைப்பட்டனர். "நாங்கள் சுமார் 25 வாடிக்கையாளர்களைப் பெறுகிறோம், இது நம்பிக்கைக்குரியதாக இல்லை. கோவிட் முடக்கத்திற்கு முன், எங்களிடம் சுமார் 100-150 வாங்குபவர்கள் இருப்பார்கள். மக்கள் இப்போதுதான் ஆன்லைன் முறைக்கு மாறி, பிராண்டட் இயற்கை விளைபொருட்களை வாங்குகிறார்கள்" என்கிறார் சந்தையின் ஒருங்கிணைப்பாளர்களில் ஒருவரான சீமா ஜாலி. "அரசாங்கம் தலையிட்டு விளைபொருட்களை விற்கக்கூடிய இடத்தை வழங்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன். நிரந்தர இடம் இல்லாததால், 2015-ம் ஆண்டு முதல் இந்த சந்தையை ஒரு இடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்திற்கு மாற்ற முயற்சித்து வருகிறோம்" என்றார்.
மற்ற இயற்கை விவசாயிகளுடன் இணைந்து அவர் திறந்த கடையில் நஷ்டம் ஏற்பட்ட பிறகு, கமல்ஜீத் ஹேயர் இப்போது பண்ணை சுற்றுலாவை மேற்கொண்டுள்ளார். முயல்கள், கிளிகள், வாத்துகள் மற்றும் கோழிகள் மற்றும் மூலிகை தோட்டம், பழ மரங்கள் மற்றும் பாரம்பரிய கட்டிடக்கலையுடன் செய்யப்பட்ட அறைகள் ஆகியவை கிராமப்புற வாழ்க்கையை அனுபவிக்க விரும்பும் நகரங்களில் இருந்து மக்களை ஈர்க்கின்றன. "காய்கறிகளை வியாபாரம் செய்வதை நிறுத்திவிட்டு, அழிந்துபோகக்கூடிய பொருட்களை அவற்றின் அடுக்கு ஆயுளை அதிகரிக்கச் செய்யத் தொடங்கினேன். உலர் ரேஷன், எண்ணெய் மற்றும் ஊறுகாய் உள்ளிட்ட விளைபொருட்கள் இப்போது பண்ணையில் இருந்து எடுக்கப்படுகின்றன, இதனால் எனக்கு போக்குவரத்துக்கான பணத்தை மிச்சப்படுத்துகிறது. இந்த ஆண்டு பண்ணை லாபகரமாக மாறியுள்ளது, ஆனால் அது இன்னும் கணிசமானதாக இல்லை, மேலும் எனது குடும்பத்தை பராமரிக்க முடியவில்லை" என்று ஹேயர் கூறினார்.
சண்டிகர் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் நிலையான வாடிக்கையாளர் தளத்தை உருவாக்கியுள்ள ராகுல் சர்மா, வணிகத்தை ஆன்லைனில் மேற்கொள்வதில் ஆர்வமாக உள்ளார். "இன்னும் யாரும் இயற்கை விளைபொருள் குறியீட்டை சிதைக்கவில்லை. விவசாயம் எனது முக்கிய வருமானம் அல்ல என்பதால் என்னால் பரிசோதனை செய்ய முடிகிறது. ஒரு தனிப்பட்ட விவசாயி ஆன்லைனில் விற்பனை செய்ய, அவர்கள் ஒரு நிலையான உற்பத்தி, செயலாக்கம் மற்றும் விநியோகச் சங்கிலியை அமைக்க வேண்டும், ஜிஎஸ்டி எண், FSSAI இன் ஒப்புதல், பேக்கேஜிங் பொருட்களைத் தயாரித்தல் மற்றும் பிற நடைமுறை தடைகளை பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும்," என்று அவர் கூறினார். "அது முடிந்ததும், 10 கிலோ கோதுமை மா பேக் போன்ற கனமான பேக்கேஜ்களை அனுப்புவது பொருளாதார அர்த்தத்தைத் தராது என்பதை அவர்கள் கண்டுபிடிப்பார்கள். அதைச் செய்யக்கூடியவர்கள் ஆழமான பாக்கெட்டுகள் அல்லது மொத்த ஆர்டர்களைக் கொண்டுள்ளனர். டாலியா போன்ற சிறிய பாக்கெட்டுகளில் அனுப்பக்கூடிய பொருட்களில் கவனம் செலுத்துவதைத் தவிர எனக்கு வேறு வழியில்லை" என்றார்.
சோஹங்கர் ரத்தேவாலா கிராமத்தைச் சேர்ந்த அசோக் குமார், விவசாய உபகரணங்களை வாங்கிவிட்டு மீண்டும் விவசாயம் செய்ய நினைக்கிறார். "இயற்கை சாகுபடியில் எந்தப் பயனும் இல்லாததால், அந்த இயந்திரங்கள் அனைத்தையும் விற்றுவிட்டேன்," என்று அவர் கூறினார். "அவற்றை மீண்டும் மெதுவாகக் கொள்முதல் செய்து நிலத்திற்குத் திரும்புவோம். எனக்கு விவசாயம் தவிர வேறெதுவும் தெரியாது. ஆனால் இந்த முறை இயற்கை விவசாயம் இல்லை" என்றார்.
உங்களின் கருத்துகளை வரவேற்கிறோம். கருத்துகளை respond@indiaspend.org என்ற முகவரிக்கு அனுப்பலாம். மொழி, இலக்கணம் கருதி அவற்றை திருத்தும் உரிமை எங்களுக்கு உண்டு.