அகமதாபாத் (குஜராத்): இருபத்தி ஒன்பது வயதான நாஜியா அகமதுவின் பொருளாதார சுதந்திரம், கடந்த 10 ஆண்டுகளாக விசிறி தயாரிக்கும் வேலையுடன் தொடர்புடையது. அகமதாபாத்தில் உள்ள பெஹ்ராம்புராவில் வசிக்கும் அகமது செய்யும் வேலை பார்க்கிறது. அதன் மூலம் ஒவ்வொரு 1,000 விசிறி தயாரிக்கும் போது அவருக்கு ரூ. 110 தான் கிடைக்கிறது. ஏனெனில் அது வீட்டிலிருந்து வருவாய் ஈட்ட அனுமதிக்கிறது; குடும்பச் சூழலால் வேலைக்காக வெளியே செல்வதை அவர் தேர்வு செய்ய முடியது.

அப்பெண் மட்டுமே இவ்வாறு இல்லை. இந்தியாவில் குறைந்தபட்சம் 17.19 மில்லியன் பெண்கள், வீட்டு வேலைகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர், அவர்களில் 12.48 மில்லியன் பேர் விவசாயம் அல்லாத வேலைகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர். தெற்காசியாவில் வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்களின் உரிமைகளுக்காகப் பணியாற்றும் அமைப்புகளின் வலையமைப்பான, முறைசாரா வேலைவாய்ப்பு: உலகமயமாக்கல் மற்றும் ஒழுங்கமைத்தல் (WIEGO) மூலம் 2020 ஆம் ஆண்டு ஆய்வறிக்கையில் பகுப்பாய்வு செய்யப்பட்ட கால தொழிலாளர்த்திறன் கணக்கெடுப்பின் தரவுகளின் அடிப்படையில். இது விவசாயம் அல்லாத வேலைகளில் பணிபுரியும் பெண்களில் 26.5% ஆகும். அகமது போன்ற பெண்களுக்கு வேலைவாய்ப்புகள் குறைவாகவே உள்ளன, கலாச்சார நெறிமுறைகள், வீட்டிற்கு வெளியே பெண்கள் நடமாடுவதைக் கட்டுப்படுத்துகிறது மற்றும் திறன் மேம்பாட்டிற்கான அவர்களின் அணுகலைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

"வீட்டிலிருந்து வேலை செய்வது எனக்கு ஒரு நல்ல வழி" என்று அகமது கூறினார். "என் வீட்டை விட்டு வெளியேறாமல் என் குடும்பத்திற்கு என்னால் உதவ முடியும். என் மாமியார் மற்றும் தந்தை என்னை வெளியில் வேலை செய்ய அனுமதிக்க மாட்டார்கள், ஆனால் அவர்கள் வீட்டில் இருந்து வேலை செய்வதை ஆதரிக்கிறார்கள்.

இந்தியாவின் புள்ளியியல் மற்றும் திட்ட அமலாக்க அமைச்சகம், வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்களை ‘சொந்தக் கணக்குப் பணியாளர்கள்’ மற்றும் ‘பங்களிப்பு குடும்பப் பணியாளர்கள்’ என வரையறுக்கிறது. பயன்படுத்தப்படும் உபகரணங்கள், பொருட்கள் அல்லது பிற உள்ளீடுகளை யார் வழங்குகிறார்கள் என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், 'முதலாளியால் குறிப்பிடப்பட்ட தயாரிப்பு அல்லது சேவை' விளைவாக, வீட்டில் ஊதியம் பெறும் வேலையும் இதில் அடங்கும்.

இந்தியாவில், நெசவு, பீடி தயாரித்தல், எம்பிராய்டரி மற்றும் விசிறி தயாரித்தல் போன்ற உள்ளூர் தொழில்களில், ஒப்பந்த மற்றும் முறைசாரா தொழிலாளர்களாகவும் மற்றும் துணை ஒப்பந்ததாரர்கள் மூலம் பெரிய நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் வீட்டு அடிப்படையிலான பணியாளர்களில் பெண்கள் குறிப்பிடத்தக்க பகுதியாக உள்ளனர்.

அகமதாபாத்தில் உள்ள சுயதொழில் பெண்கள் சங்கத்தின் (SEWA) மூத்த கள ஒருங்கிணைப்பாளர் தீபிகா ரத்தோட், அகமதாபாத்தில் உள்ள வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்களுக்கு பணியை அவுட்சோர்ஸ் செய்யும் பெரும்பாலான பிராண்டுகள் உள்ளூர், அப்பள மொத்த விற்பனை போன்றவை என்று இந்தியா ஸ்பெண்டிடம் கூறினார். இருப்பினும், ஊதுபத்தி உற்பத்தித் துறையில், நகரத்தில் உள்ள பல சிறிய அளவிலான உற்பத்தியாளர்கள் வீட்டுத் தொழிலாளர்களுக்கு அவுட்சோர்ஸ் செய்கிறார்கள், மேலும் பெரிய நிறுவனங்களான - சைக்கிள் பிராண்ட் மற்றும் மைசூர் சுகந்தி போன்றவையும் இதைப் பின்பற்றுகின்றன.

அகமதாபாத்தின் குடிசைப் பகுதிகளில் பல்வேறு திட்டங்களில் பணிபுரிந்து வரும் ரத்தோட், இந்த உற்பத்தியாளர்கள் பொதுவாக உள்ளூர் வினியோகஸ்தர்களிடம் இருந்து மூலப்பொருட்களைப் பெறுகிறார்கள் மற்றும் மொத்த விற்பனையாளர்கள் மற்றும் விநியோகஸ்தர்கள் மூலம் தங்கள் முடிக்கப்பட்ட தயாரிப்புகளை விநியோகிக்கிறார்கள். "அகமதாபாத்தில் செயல்படும் ஆடை உற்பத்தித் துறையில், அரவிந்த் மில்ஸ், ஆஷிமா குரூப் மற்றும் நந்தன் டெனிம் உட்பட பல முக்கிய ஜவுளி ஆலைகள் மற்றும் உற்பத்தியாளர்கள், ஆடைகளை வெட்டுதல் மற்றும் தையல் செய்யும் பணிகளை அவுட்சோர்ஸ் செய்யும் சிறிய அளவிலான துணை ஒப்பந்ததாரர்களின் வாயிலாக வீடு சார்ந்த தொழிலாளர்களுக்கு பணி வழங்கும் வலையமைப்பைக் கொண்டுள்ளனர்" என்றார்.

சைக்கிள் பிராண்ட், மைசூர் சுகந்தி, அரவிந்த் மில்ஸ், ஆஷிமா குரூப் மற்றும் நந்தன் டெனிம் ஆகியவற்றின் பிரதிநிதிகளுக்கு, இந்தியா ஸ்பெண்ட் அவர்களின் வீட்டுத் தொழிலாளர்களின் வேலை வாய்ப்பு குறித்து கேள்விகளை அனுப்பியுள்ளது. அவர்களின் பதிலைப் பெறும்போது இந்த கட்டுரை புதுப்பிக்கப்படும்.

உள்நாட்டுப் பொருளாதாரத்தில் அவர்களின் அர்த்தமுள்ள பங்களிப்பு இருந்தபோதிலும், வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்கள் பயிற்சி, பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பிற்கான அணுகல் இல்லாமல் உள்ளனர், இரு நிறுவனங்களாலும் அரசாங்கத்தாலும் அங்கீகரிக்கப்படவில்லை.


கொல்கத்தாவில் உள்ள பனை இலைகளால் தயாரிக்கப்பட்ட விசிறியில் கிராமப்புற பெண் ஒருவர் ஓவியம் வரைகிறார்.

குறைந்த ஊதியம் பெறும் பெண்கள், சமூக பாதுகாப்பும் இல்லை

பெண்கள் முதன்மையான உணவுக்கு வருமானம் ஈட்டுபவராகப் பார்க்கப்படுவதில்லை, மேலும், பெண்கள் வீட்டு வேலைகள் மற்றும் குழந்தைகள் மற்றும் முதியவர்களைக் கவனித்துக் கொள்வதற்கு தான் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்று குடும்பங்கள் கேட்பதாக, இந்தியன் இன்ஸ்டிடியூட் ஃபார் ஹியூமன் செட்டில்மெண்ட்ஸ் (IIHS) ஆராய்ச்சியாளரான பி. நீதி கூறினார். தொழிலாளர் திறனின் ஒரு பகுதியாக ஒரு பெண் மாறினாலும், முடிவு பெரும்பாலும் தந்தை, சகோதரர் மற்றும் கணவர் போன்ற ஆண் குடும்ப உறுப்பினர்களால் எடுக்கப்படுகிறது அல்லது தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்று அவர் விளக்குகிறார். “பல பெண்கள் வேலை செய்யத் தயாராக இருந்தாலும், வீட்டுப் பொறுப்புகளை யார் கவனிப்பார்கள் என்ற கேள்வி எழுகிறது. இங்குதான் வீட்டு அடிப்படையிலான வேலை குறிப்பிடத்தக்கதாகிறது, ஏனெனில் இது பெண்கள் தங்கள் குடும்பத்தை கவனித்துக் கொள்ள அனுமதிக்கிறது, அதே நேரத்தில் ஓரளவு வருமானம் ஈட்டுகிறது” என்றார்.

வீடு சார்ந்த தொழிலாளர்கள் செய்யும் பெரும்பாலான வேலைகள் பெரும்பாலும் திறனற்ற தொழிலாளர்களாகவே கருதப்படுகின்றன அல்லது நடத்தப்படுகின்றனர் என்று நீதி மேலும் கூறினார். “ஒருவரின் சொந்த அறை, சமையலறை அல்லது வீட்டில் வேலை நடக்கும்போது, உழைப்புக்கும் வீட்டுப் பொறுப்புகளுக்கும் இடையிலான எல்லை மங்கலாகிவிடும். பெண்களுக்கு வேலை நேரம் மற்றும் வேலை செய்யாத நேரம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே தெளிவான வேறுபாடு இல்லை” என்றார்.

வீட்டுத் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்கள் ஏதும் இல்லாததாலும், பேரம் பேசும் சக்தி இல்லாததாலும், அவர்கள் பெரும்பாலும் மிகக் குறைந்த ஊதியத்திற்கு வேலை செய்ய நிர்பந்திக்கப்படுகிறார்கள். பெண்களைப் பொறுத்தவரை, பாலின பாகுபாடு காரணமாக இந்தப் பிரச்சனை மோசமடைகிறது என்று அகமதாபாத்தில் உள்ள SEWA-மஹிளா ஹவுசிங் டிரஸ்டின் திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர் வீணா பரத்வாஜ் கூறினார். "ஒரே வேலைக்கு சமமற்ற ஊதியம், திறன் மேம்பாடு மற்றும் பயிற்சித் திட்டங்களுக்கான வரையறுக்கப்பட்ட அணுகல் மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட இயக்கம் போன்ற சவால்களை அவர்கள் எதிர்கொள்ளலாம், இவை அனைத்தும் பணியிடத்தில் அவர்களின் பாதிப்புக்கு பங்களிக்கின்றன" என்றார்.

WIEGO இன் 2020 அறிக்கையின்படி, ஆண் வீட்டுத் தொழிலாளர்களின் சராசரி மணிநேர வருமானம் பெண் தொழிலாளர்களின் ரூ.24 என்பதுடன் ஒப்பிடும்போது ரூ.48 ஆகும். வீட்டில் வசிக்கும் பெண்களின் சராசரி மணிநேர வருமானம் இந்தியாவில் பரிந்துரைக்கப்பட்ட குறைந்தபட்ச ஊதியமான ரூ.46.88 இல் பாதி கூட இல்லை. பெரும்பாலான பெண்கள் வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்களுக்கு உடல்நலக் காப்பீடு அல்லது ஓய்வூதியம் போன்ற சமூகப் பாதுகாப்புப் பலன்கள் கிடைப்பதில்லை என்றும் ஆய்வில் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

வீட்டு அடிப்படையிலான பெண்கள், குறிப்பாக நகர்ப்புறங்களில் வசிப்பவர்கள் பெறும் குறைந்த ஊதியம், ஒழுக்கமான வீட்டுவசதி மற்றும் பணியிடத்தை வாங்க இயலாமையைக் குறிக்கிறது. இந்தத் தொழிலாளர்களில் பலர் நெரிசலான அல்லது தரமற்ற வீட்டு நிலைமைகளில் வாழ்கின்றனர், இது அவர்களின் தொழில் மற்றும் நல்வாழ்வை மோசமாக பாதிக்கிறது.


பெண்களுக்கு குறைந்த ஊதியம், சமூக பாதுகாப்பு இல்லை

பெண்கள் முதன்மையான உணவளிப்பவர்களாகப் பார்க்கப்படுவதில்லை, மேலும் பெண்கள் வீட்டு வேலைகள் மற்றும் குழந்தைகள் மற்றும் முதியவர்களைக் கவனித்துக்கொள்வதற்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்று குடும்பங்கள் கேட்கின்றன. இந்தியன் இன்ஸ்டிடியூட் ஃபார் ஹியூமன் செட்டில்மெண்ட்ஸ் (IIHS) ஆராய்ச்சியாளரான நீதி பி. ஒரு பெண் தொழிலாளர் சக்தியின் ஒரு பகுதியாக மாறினாலும், முடிவு பெரும்பாலும் தந்தை, சகோதரர் மற்றும் கணவர் போன்ற ஆண் குடும்ப உறுப்பினர்களால் எடுக்கப்படுகிறது அல்லது தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்று அவர் விளக்குகிறார். “பல பெண்கள் வேலை செய்யத் தயாராக இருந்தாலும், வீட்டுப் பொறுப்புகளை யார் கவனிப்பார்கள் என்ற கேள்வி எழுகிறது. இங்குதான் வீட்டு அடிப்படையிலான வேலை குறிப்பிடத்தக்கதாகிறது, ஏனெனில் இது பெண்கள் தங்கள் குடும்பத்தை கவனித்துக் கொள்ள அனுமதிக்கிறது, அதே நேரத்தில் ஓரளவு வருமானம் ஈட்டுகிறது.

வீடு சார்ந்த தொழிலாளர்கள் செய்யும் பெரும்பாலான வேலைகள் பெரும்பாலும் திறமையற்ற தொழிலாளர்களாகவே கருதப்படுகின்றன அல்லது கருதப்படுகின்றன என்று நீதி மேலும் கூறினார். “ஒருவரின் சொந்த அறை, சமையலறை அல்லது வீட்டில் வேலை நடக்கும்போது, உழைப்புக்கும் வீட்டுப் பொறுப்புகளுக்கும் இடையிலான எல்லை மங்கலாகிவிடும். பெண்களுக்கு வேலை நேரம் மற்றும் வேலை செய்யாத நேரம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே தெளிவான வேறுபாடு இல்லை.

வீட்டுத் தொழிலாளர்களைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்கள் ஏதும் இல்லாததாலும், பேரம் பேசும் சக்தி இல்லாததாலும், அவர்கள் பெரும்பாலும் மிகக் குறைந்த ஊதியத்திற்கு வேலை செய்ய நிர்பந்திக்கப்படுகிறார்கள். பெண்களைப் பொறுத்தவரை, பாலின பாகுபாடு காரணமாக இந்தப் பிரச்சனை மோசமடைகிறது என்று அகமதாபாத்தில் உள்ள SEWA-மஹிளா ஹவுசிங் டிரஸ்டின் திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர் வீணா பரத்வாஜ் கூறினார். "ஒரே வேலைக்கு சமமற்ற ஊதியம், திறன் மேம்பாடு மற்றும் பயிற்சித் திட்டங்களுக்கான வரையறுக்கப்பட்ட அணுகல் மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட இயக்கம் போன்ற சவால்களை அவர்கள் எதிர்கொள்ளலாம், இவை அனைத்தும் பணியிடத்தில் அவர்களின் பாதிப்புக்கு பங்களிக்கின்றன."

WIEGO இன் 2020 அறிக்கையின்படி, ஆண் வீட்டுத் தொழிலாளர்களின் சராசரி மணிநேர வருமானம் பெண் தொழிலாளர்களுக்கு ரூ.24 உடன் ஒப்பிடும்போது ரூ.48 ஆகும். வீட்டில் வசிக்கும் பெண்களின் சராசரி மணிநேர வருமானம் இந்தியாவில் பரிந்துரைக்கப்பட்ட குறைந்தபட்ச ஊதியமான ரூ.46.88 இல் பாதி கூட இல்லை. பெரும்பாலான பெண்கள் வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்களுக்கு உடல்நலக் காப்பீடு அல்லது ஓய்வூதியம் போன்ற சமூகப் பாதுகாப்புப் பலன்கள் கிடைப்பதில்லை என்றும் ஆய்வில் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

வீட்டு அடிப்படையிலான பெண்கள், குறிப்பாக நகர்ப்புறங்களில் வசிப்பவர்கள் பெறும் குறைந்த ஊதியம், ஒழுக்கமான வீட்டுவசதி மற்றும் பணியிடத்தை வாங்க இயலாமையைக் குறிக்கிறது. இந்தத் தொழிலாளர்களில் பலர் நெரிசலான அல்லது தரமற்ற வீட்டு நிலைமைகளில் வாழ்கின்றனர், இது அவர்களின் தொழில் மற்றும் நல்வாழ்வை மோசமாக பாதிக்கிறது.

மோசமான வீட்டு நிலைமைகள்

அகமதாபாத்தில் உள்ள படத் நகரில் உள்ள இரண்டு அறைகள் கொண்ட வீட்டில் சாகிபென் டான்டானியின் ஐந்து பேர் கொண்ட குடும்பம் வசிக்கிறது. உள்ளூர் ஆடை நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் 42 வயதான அவர், பிளவுஸ் மற்றும் பாவாடைகளில் அலங்காரங்களை ஒட்டுவதற்கு அறைகளில் ஒன்றைப் பயன்படுத்துகிறார், மற்ற அறையில் வீட்டுத் அத்தியாவசியப் பொருட்கள் அடுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆடைக்குத் தேவைப்படும் வேலையின் அளவைப் பொறுத்து, ஒவ்வொரு ஆடைக்கும் 15-25 ரூபாய் சம்பாதிக்கிறார்.

அவரது மூன்று குழந்தைகள் விளையாடுவதற்கும் படிப்பதற்கும் இடத்திற்காக போராடும் போது, ​​அவருக்கு ஆடைகளை சேகரித்து வைப்பதற்கு என இடம் இல்லை. இருப்பினும், இடப்பற்றாக்குறை மற்றும் குறைந்த ஊதியம் குறித்து தனது ஒப்பந்ததாரரிடம் தெரிவித்தபோது, ​​"உங்களால் வேலை செய்ய முடியாவிட்டால், நான் வேறு யாரையாவது கண்டுபிடித்து அமர்த்திக் கொள்கிறேன்" என்று வழக்கமான பதிலடியை எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்லதாக, அவர் எங்களிடம் கூறினார்.

அகமதாபாத்தின் விஸ்வாஸ்நகரில் உள்ள மற்றொரு பெண், அருகிலுள்ள ஆடைத் தொழிற்சாலையில் பணிபுரிகிறார், 40 வயதான ரமா, கோடைக்காலத்தில் தனது ஒற்றை அறை குடியிருப்பில் வேலை செய்வது மிகவும் கடினமாக இருக்கும் என்று கூறினார். “எனது வீட்டின் மேற்கூரை கல்நார்களால் ஆனது மற்றும் கோடை காலத்தில் அது மிகவும் வெப்பமாகி, உள்ளே உட்கார்ந்து வேலை செய்வதை கடினமாக்குகிறது. கோடையில், எனது உற்பத்தித்திறன் குறைகிறது மற்றும் ஆண்டின் இனிமையான மாதங்களில் நான் செய்யும் வேலைகளில் பாதியை மட்டுமே என்னால் செய்ய முடிகிறது. நாங்கள் ஒரே அறையில் வசிக்கிறோம், அடுப்புக்கு தனி இடம் இல்லை. சமைப்பதும் கடினம்” என்றார்.

அத்தகைய வீடுகளில் காற்றோட்டம் மற்றும் சரியான காப்பு இல்லாதது கோடை வெப்பத்தின் விளைவை அதிகரிக்கிறது, இது உற்பத்தித்திறன் குறைவதற்கு வழிவகுக்கிறது, ஆனால் அது ஆரோக்கியத்திற்கும் தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது.

அதே காலனியில் வசிக்கும் 32 வயதான ராதா, ஆடை உற்பத்தி நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்து வருகிறார், 17 சதுர மீட்டர் பரப்பளவில் உள்ள மங்கலான அறையில் வேலை செய்வதால் கண்களில் ஏற்பட்ட சிரமம் காரணமாக, தையல் இயந்திரத்தில் வேலை செய்வதிலிருந்து நூல் வெட்டும் நிலைக்கு மாறியுள்ளார்.

"நூல் வெட்டும் சம்பளம் குறைவாக இருந்தாலும், கண்பார்வை காரணமாக என்னால் நீண்ட நாட்கள் தையல் இயந்திரத்தில் வேலை செய்ய முடியவில்லை," என்று ராதா கூறினார். பணியை குறித்த நேரத்தில் முடிக்காவிட்டால் ஒப்பந்ததாரர்கள் முறையாக பணி வழங்க மாட்டார்கள். அவரது மாத வருமானம் ரூ.1,500-3,000ல் இருந்து ரூ.700-800 ஆக சரிந்துள்ளது.


ஆமதாபாத்தில் உள்ள விஸ்வாஸ்நகரில் வசிப்பவர் ரமா, ஆடைத் தொழிற்சாலையில் பணிபுரிந்து வருகிறார்.

அகமதாபாத்தில் உள்ள பகவதி நகரில் ஆடைத் தொழிலாளியான பிந்தியா (35), மழைக்காலத்தில் தண்ணீர் தேங்கும் தாழ்வான பகுதியில் வசித்து வருகிறார். "கடந்த முறை மழை மிகவும் அதிகமாக இருந்தது, எனது தையல் இயந்திரம் இரண்டு முறை ஷார்ட் சர்க்யூட் ஆனது. ஒவ்வொரு முறையும், பழுதுபார்ப்பதற்காக சுமார் 2,000 ரூபாய் செலவழிக்க வேண்டியிருந்தது, இது எனது மாத வருமானத்தில் பாதி. எனது பொருட்களும் சேதமடையும் நேரங்களும் உண்டு, அதற்காக ஒப்பந்ததாரர் எங்கள் ஊதியத்தில் இருந்து வெட்டிக்கொள்கிறார்.

பிந்தியா, தான் வேலை செய்யும் ஒவ்வொரு ஆடைக்கும் சுமார் 2 ரூபாய் சம்பாதிக்கிறார் மற்றும் மாதம் 3,000-4,000 ரூபாய் சம்பாதிக்கிறார். "இது எனது குடும்பத்தை ஆதரிக்க உதவுகிறது. ஆனால் மழையால் ஏற்படும் சேதங்கள் ஏமாற்றமளிக்கலாம். நான் ஏற்கனவே மிகக் குறைவாகவே சம்பாதித்து வருகிறேன், பழுதுபார்ப்பதற்காகச் செலவழிப்பதால் எனது குடும்பத்தை ஆதரிப்பது இன்னும் குறைவாகவே உள்ளது,” என்று அவர் கூறினார், மழைக்காலங்களில் தனது வீட்டில் உள்ள ஈரப்பதம் தனது சேமிப்பிடத்தை சுருக்கி, அவர் வேலை செய்யக்கூடிய பகுதியைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

ஈரப்பதம், சரியான காற்றோட்டம் மற்றும் விளக்குகள் இல்லாமை ஆகியவை கூடுதல் மின்விசிறி அல்லது ஒளி விளக்கை நிறுவுவதில் கூடுதல் ஆற்றல் செலவுகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. குழாய் நீர் அல்லது குழந்தை பராமரிப்புக்கான அங்கன்வாடி போன்ற அடிப்படை வசதிகள் இல்லாதது, வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்களின் துயரங்களை மேலும் அதிகரிக்கிறது. பிந்தியாவின் வீட்டிற்கு அருகாமையில் அங்கன்வாடி மையம் எதுவும் இல்லாததால், தினமும் 2-3 கிலோமீட்டர் தூரம் ஆட்டோவில் பயணிக்க வேண்டும் அல்லது நடந்து சென்று தன் குழந்தையை அருகில் உள்ள அங்கன்வாடிக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.

மேலும், வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்கள் கணிசமான எண்ணிக்கையில், எந்தவித சட்ட ஒப்பந்தங்களும் இல்லாமல் வாடகைக்கு வாழ்வதால், இந்த முறைசாரா அமைப்பு அவர்களை வெளியேற்றும் அச்சுறுத்தலுக்கு ஆளாக்குகிறது. "பல வீட்டுத் தொழிலாளர்கள் 12-18 சதுர மீட்டர் வீடுகளில் வாழ்கின்றனர். குடும்ப உறுப்பினர்களின் வசதிக்கேற்ப பெண்கள் தங்கள் வேலை நேரத்தை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும், இதனால் அவர்கள் சில நேரங்களில் ஒற்றைப்படை மணிநேரம் அல்லது குறைவான வேலைகளைச் செய்யத் தள்ளுகிறார்கள் என்று டெல்லியில் வசிக்கும் வீட்டு மற்றும் நில உரிமை ஆர்வலர் வீணா பரத்வாஜ் கூறினார்.


ஒரு பெண் தனது வீட்டில் உள்ள மணிகளை கோர்க்கும் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளார்.

"பாதுகாக்கப்பட்ட நில உரிமைகள் கிடைக்காதது அவர்களின் உழைப்பின் பாதுகாப்பின்மையை அதிகரிக்கிறது. உதாரணமாக, டெல்லியில் உள்ள பக்கர்வாலா மற்றும் கோகுல்புரி போன்ற மீள்குடியேற்ற காலனிகளில், மனைகளுக்கான உரிமம் 10 ஆண்டுகளுக்கு வழங்கப்பட்டது. இப்போது 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகிவிட்டது, எதிர்காலத்தில் என்ன நிலை இருக்கும் என்று தெரியவில்லை. அவர்கள் மீண்டும் இடமாற்றம் செய்யப்பட்டால், இந்த நிலையான வேலையை அவர்கள் இழந்தால் என்ன செய்வது" என்று பரத்வாஜ் கூறினார்.

குறிப்பாக பிளாஸ்டிக், ஊதுபத்தி குச்சிகள், மின்-கழிவுகள் மற்றும் புகையிலை உள்ளிட்ட வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்களுக்கு வழங்கப்படும் பல மூலப்பொருட்கள், அபாயகரமான மாசுகள் மற்றும் நச்சுப் பொருட்களைக் கொண்டு வருகின்றன. ஓதவ் நகரில் வசிக்கும் 45 வயதான சுரேகா பென், கடந்த 6 ஆண்டுகளாக தனது வீட்டில் பிளாஸ்டிக் ஸ்பூன்களை பேக்கிங் செய்து வருகிறார். அவரது கண்களில் எரிச்சல் மற்றும் கைகளில் எரியும் உணர்வுகளை "அதிக பிளாஸ்டிக் வெளிப்பாடு காரணமாக" சந்திப்பதாகக் கூறியிருக்கிறார்.

அவர் கூறினார், "உள்ளே வேலை செய்வது மிகவும் கடினம், அதனால் நான் மாலையில் தெருவில் வேலை செய்வதை விரும்புகிறேன். ஒவ்வொரு சாக்கு மூட்டைக்கும் 35 ரூபாய் கிடைக்கும். எனது வேலை நேரங்கள் குறைவாக இருப்பதால், என்னால் மாதம் ரூ.800 முதல் ரூ.1,200 வரை மட்டுமே சம்பாதிக்க முடியும்” என்றார். அகமதாபாத்தில், SEWA அதிகாரிகளின் கூற்றுப்படி, பெரும்பாலான பெண்கள் வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்களுக்கு துண்டு- விகித அடிப்படையில் அல்லது முடிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு அலகுக்கும் ஊதியம் வழங்கப்படுகிறது.

சட்டப் பாதுகாப்பிற்காக வழக்குத் தொடுத்தல்

இந்தியா விலக்கு அறிக்கையின் 2019 பதிப்பு, வீட்டு அடிப்படையிலான வேலையை மேற்கொள்ளும் பெண்களில் பலர் தங்கள் உரிமைகளை மறந்துவிடுகிறார்கள், தங்கள் வேலையை 'டைம்பாஸ்' ஆகக் கருதுகிறார்கள் மற்றும் மதிப்பைக் கூட்டினாலும் உற்பத்தி செய்யும் தொழிலாளர் சக்தியின் ஒரு பகுதியாக தங்களைக் கணக்கிடவில்லை என்பதைக் கண்டறிந்துள்ளது. பொருளாதாரம். கூடுதலாக, நாம் மேலே குறிப்பிட்டுள்ளபடி, வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்கள் குறைந்த வருமானத்தால் பாதிக்கப்படுகின்றனர், சிறிய அல்லது சட்ட மற்றும் சமூக பாதுகாப்பு இல்லை, மோசமான வேலை நிலைமைகள் மற்றும் குறைந்தபட்ச அல்லது தொழிலாளர் நலன்கள் இல்லை.

எனவே, அத்தகைய தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளை கணக்கில் கொண்டு அவர்களுக்கு நியாயமான துண்டு விகிதம் கணக்கிடப்பட வேண்டும். தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கான வீட்டுவசதி என்பது வாழ்வதற்கான இடமாக மட்டுமல்லாமல் வேலை செய்வதற்கான இடமாகவும் கருதுவது மிகவும் முக்கியமானது, இல்லையெனில் குடியிருப்புப் பகுதிகளில் பணிபுரியும் மையங்கள் போன்ற சமூக அளவிலான உள்கட்டமைப்புடன் ஈடுசெய்யப்பட வேண்டும்.

வீடு சார்ந்த தொழிலாளர்கள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முதலாளிகளுடன் இணைந்திருப்பதாலும், ஒரு வருடத்தில் பலவிதமான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதாலும், முதலாளிகளைக் கண்டறிந்து பெண்களின் வேலை நேரத்தைக் கணக்கிடுவது சவாலாக இருக்கிறது என்று IIHS ஆராய்ச்சியாளர் நீதி கூறினார். எனவே, நகர அரசாங்கங்கள் மற்றும் திட்டமிடல் துறைகள் குறிப்பிட்ட பகுதிகளை, குறிப்பாக தொழில்துறை பெல்ட்களை அடையாளம் காண்பது உதவியாக இருக்கும், அங்கு பெரும்பாலான வேலைகள் சேரி அல்லது குறைந்த வருமானம் உள்ள பகுதிகளுக்கு அவுட்சோர்ஸ் செய்யப்படுகின்றன, என்று அவர் பரிந்துரைத்தார். "ஒரு பயனுள்ள தீர்வாக இந்த மக்களுக்காக சிவில் சமூகத்தால் இயக்கக்கூடிய பொருத்தமான சமூக பணியிடங்களை வழங்குவதாக இருக்கலாம்… சேமிப்பக பற்றாக்குறை அல்லது பொருள் சேதம் தொடர்பான பிரச்சனைகளை தொழிலாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் சந்தர்ப்பங்களில், சமூக அளவிலான சேமிப்பு அலகுகளை வழங்குவதை அதிகாரிகள் பரிசீலிக்கலாம்."

"அரசாங்கங்கள் குழந்தை பராமரிப்பு வசதிகளை திட்டமிட வேண்டும், குறிப்பாக வீட்டு அடிப்படையிலான வேலை அதிகமாக இருக்கும் பகுதிகளில், குறிப்பாக சில வேலை நடவடிக்கைகள் குழந்தைகளுக்கு ஆபத்துக்களை ஏற்படுத்துகின்றன," நீதி மேலும் கூறினார்.

அரசின் கொள்கை

சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) 2021 ஆம் ஆண்டு அறிக்கையில், வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்களுக்கான பயனுள்ள தேசிய கொள்கைகளின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தியுள்ளது.

கடந்த 1988 ஆம் ஆண்டில், எலா பட், மாநிலங்களவை உறுப்பினராக, வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர் (பாதுகாப்பு) மசோதா என்ற தனியார் மசோதாவை முன்மொழிந்தார், ஆனால் அது நிறைவேற்றப்படவில்லை. 1992ல் மீண்டும் மசோதா முன்மொழியப்பட்டது.

கடந்த 2000 ஆம் ஆண்டின் காத்மாண்டு பிரகடனத்தை இந்தியா ஏற்றுக்கொண்டது, இது தெற்காசிய வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்களின் உரிமைகளுக்காக வாதிடுகிறது. அதைத் தொடர்ந்து, தொழிலாளர் அமைச்சகம் 1999-2000ல் தேசியக் கொள்கை வரைவை முன்வைத்தது. எவ்வாறாயினும், 20 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகியும், இந்த விஷயத்தில் இந்தியா இன்னும் ஒரு தேசிய கொள்கைக்காக காத்திருக்கிறது.

ஹோம்நெட் சவுத் ஏசியா, தெற்காசியா முழுவதும் உள்ள வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர் அமைப்புகளின் பிராந்திய வலையமைப்பு, 2017 இல், ‘இந்தியாவில் வீட்டு அடிப்படையிலான தொழிலாளர்களுக்கான தேசியக் கொள்கை’ வரைவை உருவாக்கி, தொழிலாளர் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு அமைச்சகத்திடம் அளித்தது. அத்தகைய மசோதா இன்னும் நிறைவேற்றப்படவில்லை.

மத்திய தொழிலாளர் மற்றும் வேலைவாய்ப்புத் துறை அமைச்சர் பூபேந்திர யாதவின் அலுவலகத்திற்கு, தேசியக் கொள்கை வரைவு குறித்த கேள்விகளை இந்தியா ஸ்பெண்ட் அனுப்பியுள்ளது, அவர்களின் பதிலைப் பெற்றவுடன் இந்த கட்டுரை புதுப்பிக்கப்படும்.

உங்களின் கருத்துகளை வரவேற்கிறோம். கருத்துகளை respond@indiaspend.org என்ற முகவரிக்கு அனுப்பலாம். மொழி, இலக்கணம் கருதி அவற்றை திருத்தும் உரிமை எங்களுக்கு உண்டு.